As traduções modernas deste corpus são assistidas por IA e não substituem edições acadêmicas definitivas.
Registrum Epistularum (14 books) · c. 600

Gregory the Great (Wisigothic)Anastasius

Resumo

PL77 Book 7, Ep 79: AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda que inter patrem monas!erii,

Tradução moderna em inglês

The matters contained in your letter have been weighed with the gravity they deserve, and we respond with both the authority of our office and the affection of a brother. You ask about the proper procedure for dealing with a bishop who has been accused of heresy by members of his own clergy. The canons are clear on this point: a bishop may not be judged by his own presbyters or deacons, for inferiors may not sit in judgment on their superior. The accusation must be brought before the metropolitan, or if the metropolitan himself is implicated, before the apostolic see.

We therefore command you to transmit the accusations, together with the names and testimony of the witnesses, to us. We shall examine the matter and, if the charges appear to have substance, we shall convene a synod of bishops competent to hear the case. In the meantime, the accused bishop is not to be suspended from his duties unless the charges are of such gravity — involving matters of faith or morals that pose an immediate danger to the faithful — that his continued exercise of office would cause scandal.

Let all parties conduct themselves with restraint and charity during this process. Accusations are easily made and difficult to retract. False accusation of a bishop is itself a canonical offense, and those who bring charges must be prepared to bear the consequences if they cannot prove them. We desire justice, not persecution; truth, not faction.

Texto latino / grego

AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda que inter patrem monas!erii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta- eral, Gregorius ®* Anastasio presbybero. Quia bonus homo de bono tnesauro cordis $ui bo- na proferat (Malth. x11, 35; Luc. vi, 45), boe tua charitas et Þ semper vivendo, et modo mihi in epis- tola 81a loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro eharitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus , quamvis Graeczx lingue nescius, in contentione tamen vestra -judex resedi; sed, requisita veri- tale, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicis!i per apostolicam gententiam, quam vobis eonlendentibus protuli : Quia timor 'non est in charilale, sed perſecta charitas ſoras miltit timorem. Quoniam timor penam habet; qui aulem timet, non est perfectus in charitate, Tua itaque fraternilas quantum in charitate perſecta $1t scio. Et quia om- nipolentem Deum mulium diligit, oporlet ut de pro - xzimo multum presumat. Non enim loca vel ordines Creatori nosiro nos - proximos faciunt, sed ei nos aut merita hona jungunt, aut mala disjungunt. Quia ergo adhuc incertum est quis interius qualis sit, cur non audebas scribere, dum inter me et te quis sit Superior ignores? Et quidem bene te vivere scio, me autem multis oneratum peccatis novi. Sed etsi ipse peccater es, me tamen multo melior, quia tu tua lantummodo, ego vero et eorum qui mihi commissi $Unt peccata porto. In hoc ergo te altum, in hoc te magnum aspicio, FFQ quia ante humanos oculos in magno atque in alto loco minime profecisti ; in quo sxpe dum exterius ab hominibus honor tribui- Eeisr, XXXIT[Al. 29]. — *In Edit. Guss., Atha- aasio, reluclantibus Mss. et aliis super. Excusis. F-(ellit Gus+anvilleyum quod in Vulgatis legitur, presbytero Isaurie, Nempe non dubitavit quin is es<et Alhanasius, Isavriz presbyler, ad quem exstat epi>t. 67, I:b. vi. At ille in Mss. constanter appella- tur Athanasius, Eralque laurie presbyter; iste vero de quo nunc agimus miro Mss. consensu appellatur A4nas/asius; et quidem Ecclesiz Jerosolymitanz po- lus presbyter quam lsaurie censendus videltur. fa tibus gravatur. Tibi autem omnipotens Deus juxta hoc quod scriptum est : Ascengus in corde disposnit, in convalle lacrymarum (Pzal. Lxxxm, 6). Multo au- tem me altior, multo sublimior videri poteras, si neque ducatum monasterii, quod Neas dici-ur, $us- cepisses, quia in eodem monasterio, sicut audio, monachorum quidem species Llenetur, multa vero 8Ub sanclitatis habitu s2cularia aguntur. Sed etiam ad hoc te existimabo celesli gratia pervenisge, $i ea quz in locoillo omnipotenti Deo displicent te ſyeriut duce correcta. Sed quia inter pairem ejusdem monasterij, et pastorem Jerosolymorum Erclesiz semper es$6 jurgia consueverunt, credo quod omnipotens Deus C idcirco dilectionem tuam et sanctissimum frairem d] et consacerdolem meum Amos esse uno tempore Jerosolymis voluit, ut ea que predixi jurgia tole- rentur. Nunc ergo ostendite quantum vos prius amastis. Scio quia utrique abstinentes, ntrique docti, utrique humiles estis; unde necesse est ut Salvato- ris nosiri gloria juxta vocem Psalmi in tympano et choro laudetur (Pal. cr, 4). © In tympano etenim g0nus ex pelle sicca est, in choro vero Vocum Ccon- cordia. Quid igitur per tympanum nisi abslinentia, quid per chorum nisi unanimitas designatur? Quia ergo per abstinentiam Dominum laudatis in tympano, peto per unanimitatem landetis in choro, Per semet- 1psam quoque Veritas dicit : Habete sal in vobis, &t - pacem habete inter vos (Marc. 1x, 49). Quid per al nisi Sapientia designatur, Paulo attestante qui ait : Sermo vesler in gratia semper 8ale 8it conditus (Coloss. Iv, 6). Quia ergo per doctrinam verbi celestis sal habe- re vos novimus, reslat ut per charitatis gratiam ' eliam inter vos pacem toto corde tenealis. lec, charissime ſrater, dico, quia utrosque vos multum diligo, atque omnino pertimesco ne orationum ves- trarum Sacriſficia ex aliqua inter vos dis8ensione maculentur. Benedictionem vero quam et prius per Exhilara- tum 4 Secundicerium, et postmodum per Sabinianum diaconum transmisistis, cum gratiarum actione $us- cepi, quia de sancto loco decuit vos sancla transmit- tere, et cui asSidue ministratis, ex vestro ips06 mu - nere demonstrare. Omnipotens Deus Sua vos dextera protegat, atque a malis omnibus servet illesos. (Cf. Joan. Diac. 1. 1v, n. 61.) Anastasius, et epistlolam qua nuper Gregorium alio- cutus fuerat. Tympana-fiunt ex corio siccato el extento. Et in P>alm. CXLIX : In tympano coriumextenditur, in psallerio chur- de extenduntur, in utroque organo Caro cruciſiguur, Et infra : Extendatur in liqno, #t ziccelur Concupts- centia carnis ; nervi quanto plus ſuerint eatenti, tanto acutius sonant, elec. GUSSANV. EPISTOLA dy. AD WMAURICIUE AUGUSTUM. Contendit oe temere indiscretum nominatum fuisse, riacum epi m Congslaniinopoluanam, qui universalem 8e- nominat, reprehenderit. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas provida, ne quid ſortlasse scandali in unitale sanctz Ecclesiz ex sacerdotum dissensione generari potuisset, semel ac bis &&F1 me admonere dignata est ut responsales ſratris et consacerdotis mei Cyriaci benigue susciperem eosque ad remean- dum citius relaxarem. Et licet, piissime domine, aple et provide cuncta przcipiatis, ego tamen invenio quia eorum judicio indiseretus esse ex hac tali admonitione reprehendor. Nunquidnam $i ex superbo ac profano vocabulo meus non in modico est animus vulneratus, tantz indiscretionis esse potui ut nesci- rem *® quid unitati fidei, quid concordiz ecclesiastice deberem, et fratris mei responsales et synodicam epistolam suscipere cujuslibet cause amaritudine interveniente recusarem ? Absit hoc. Nimis mihi ſue- rat desipuisse vic sapere. Aliud namque est quod conservande unitati fidei, atque aliud quod debemus compescendz elationi. Distinguenda ergo erant tem- pora, ne preadieti fratris mei ex quolibet articulo Deum dixerit, frivolum valde erit, sed tamen nimis perniciosum ? Si quantitatem sermonis altendimus, quz smnt syliabz; si vero pondus iniquilatis, universa pernicies. Ego autem fidenter dico quia quisquis $e -universalem $acerdotein vocal, vel vocari desiderat, in elatione sua Anlichristum precurrit, quia super- biendo 8e c#teris preponit. Nec dispari superbia ad errorem ducitur, quia, sicut perversus ille, Deus _ Eersr. XX XIM TAL. 19]. — * In Valic. B. quid universitati fidei. Hizc epistola et 8equens omittuntur in Vatic. C, exstant in omnibus nostris. Þ Ita vet. Editi et Mss. pene omnes. Novitas autem hic dicitur propter recens factam Cyriaci provectio- nem ad episcopatum. |n recent. Ed,, pro novilas, legitur charitas. | IE * Vatic. A, et omnes Valic., per elationem frivols nomints, SANCTI GREGORII MAGNI A videri vult super omnes homines ita quisquis isle est, qui s0lus sacerdos appellari appetit, super reli- quos 8acerdoles $e extoll. Sed quoniam Veritas dicit : Omnis qui 6 exaltat humiliabitur (Luc. xv, 11; xviu, 14), scio quia quzlibet elatio 4ante citius rumpitur, quanto amplius inflatur. Illis ergo pietas vesLra precipiat ne quod *© per appellationem frivoli nominis scandalum gignant, qui in superbiz 4 1y- pum ceciderunt. Nam peccator ego, qui auctore Deo bumilitatem teneo, admonendus ad humilitatem non Sum. Omnipotens autem Deus $erenissimi nostri vitam et ad pacem $anctz Ecclesiz et ad utilitatem reipublice Romane per &&F$Y-tempora longa custo- . diat. Certi etenim sumus quia si vos vivilis, qui coli _ Dominum timetis, nulla contra verilatem Superba B przvalere permittetis. bu