Quintus Aurelius Symmachus → Dionysium
Tradução moderna em inglês
Break into the gifts of familiar writing and share with me whatever you've accomplished in administering the city's...
[The Latin manuscript tradition for this letter (Symmachus, Epistulae Book 8, Letter 20) is heavily corrupt or fragmentary. The above is a partial rendering based on the best available source.]
Texto latino / grego
Admonueras, cum proxime urbe digrederer, si vellem tibi aditum scriptionis ape- rire, ut prior litteras inchoarem. satisfacio voluntati tuae, quae observantiawi prisci moris amplectitur. absolutus igitur hac religione erumpe in familiaris stili mnnera mecumque communica, quidquid in administranda urbis tutela ex bono publico feceris. nec quidquam vero scribentis detrahat pudor, ne voluptati meae damno sit epistnlae 20 verecundia. LXIIII (LXni) . AD DIONYSIVM. Offenderat nos, quod inmature ante discesseras. dilnit fortuna peccatum suum, quae bonis te pari festinatione restituit. sed quid me iuvat amici reditus absentem? 25 solare hunc litteris frequentibus casum. scribe etiam, quid tibi apud urbem mandata cura permiserit, ut cum mihi spem visendae eximietatis tuae promiserit dies largior, ego quoque vix post urbanas molestias usurpato otio longius fruar. vale. etiam patientiam de eplis tuis F^ oana F^ igitur est] (77), est enim Fi*2, est ergo F^ no«tri] mei F8 12 nt in] (77) F3, ut om. F^'^ fontibus F^ est anU dulcior inser. F3 13 uale om. F^ 17 obsemantia (77) pari] 77F3, de patris F«.2 abscentem F^ 26 etiam] igitur F2 27 cura om, F» per- misit F2 mihi] ipse F^ spem] spes F' largior] 77, longior F 28 uale om. F^ LXV (LXini) a. 398. AD LAMPADIVM. ' n iBdicio quietiB urbanae tempus quodammodo usurpandi otii prorogasti. abesse enim longum placiditas me ciyium sinit consiliis tuis parta, quibus plebs redacta est 5 in paenitendi verecundiam. nt^nc ergo post curarum omnium fugam producere mihi ferias, ut ita dicam, pingues licebit. quamvis praecipere animo tuo incerta non de- beam, qui sim mihi conscius tenerae in vos adfectionis et illius desiderii, quo prae cunctis vitae voluptatibus patriam meam diligo. LXVI (LXV).