Gelasius I → destinatário desconhecido

Gelasii papae ad Succoniam episcopnm Afrnm apud ^\tf^^ Constantinopolim constitutum. Kpiscopum iUum, qui persecutionem Arianorum fugiens Constantinnpoli improvide adversarUs veritaiis communicasse arguebatur^ ut quantocius corrigat obsecrut. 1. Quum^) tuae dilectionis in Christo constantiam ferventem- que doctrinam celeberrima loqueretur opinio, dici non potest, quan- tis ^udiis exsultavimus in DominO; quod vas egregium belli tem- pore^) maxime' profuturum divina gratia praeparasset; teque votis omnibus ambientes^ et quasi cominus constitutum toto cordis afiectu comitabamur absentem. Sed tristi subito rumore percussi conster- nata, fatemnr^ mente concidimus, haesimusque diu, utrum ad cari- tatem tuam super his litteras mitteremus; nam loqui prohibebat dolor, tacere Christi* aflfectio non sinebat. Inter quae^)"ista fluctu- antes vicit divina scientia, quo toto Scripturarum corpore perdoce- =>y Maff. Beqa. omitt. ab. Calchedonensis synodi arguiiur corruisse: ut corrigat. ') Scilicet non solum in Africa sed etiam nunc Constantinopoli. ^y Editi omitt. quae» Deiude forte legendum ita, Moz editi sic praeventos, 22* (a.403.)inur, aliqua tentationum subreptione praeventos caritate libera per- monere. 2. Commimicasse*) enim dilectionem tuam in partibus OrientiB adversariis veritatis primum fama detulit, deinde plurimonim relaiio non spernenda patefecit. Quod ne temere credidisse nos argoaSy si falsum est, optamus^ da veniam de te soUicitae pietati; si ▼emm est, accipe salubria quaeso patienter amicorum vulnera castigantmn; ^^g' qui pemiciosa subiisti amicorum^) oscula blandientum. Itane ta, amantissime et dilectissime^ adversantia catholicae regulae consortim suscipere potuisti, tantumque nefas in te invenit effectum, quod vd cogitationibus tuis obrepere potuisse non creditur? Ttane tu delegisti praesentis temporis ferre jucunditatem magis^ quam affligi cum po- pulo Dei ? Stupet animus, mens sauciata succumbit^ moerentia corda deficiunt, nec tamen dolori tanto par lamentatio reperitur. Nonne tu ille es, qui spretis regum minis et saevientium barbarorum fera- lia jura despiciens, simul. patriam, facultates et honoris sacerdotalis privilegia posuisti, ut ea perpetua recipere merearis in Christo? 3. Quid igitur nunc agimus? Decolorasti gloriam, violasti con- ^ fessionem, intercepisti victoriam, quantoque apud apostolicam sedem de tuo nomine fiducia gratiaque crescebat, tanto nunc aecedit mi- j seranda confusio. Itane non senseras, quod duobus comibus prae- hidendo uno eodemque tempore non minus in Oriente quam in Africa Jesum solvere niterotur Antichristus? quum et illi sic Deam fateantur, ut Deus non sit, et isti sic hominem praedicent, ut ho- minem vacuare contendant. Inter quae funesta pericula quid prod- est evasisse praecipitium , si recedatur in baratnun? Ante ocolos uon redibat, quod non solum qui ea faciunt, sed etiam qui ^nsen- tiunt facientibus, simili damnatione censentur? Vae si eraditiQnaB tuam tantum latuit scelus! Yae amplius, si non latebat^ et gestum est! Nam si nihil aliud^ hoc imum dilectioni tuae potoit ad haee praecavenda sufficere: ne te illomm communioni misceres, qmbos communionem suam beatum Petmm noveras denegasse. Sed qumn te Scripturis refertum et catholica institutione pollentem concti*) respicimus, tanto consolationis exitmn non habemas, quanto te per- pendimus scientem petisse foedera perditomm. Jerem. "^- 0^^^ itaque dabti capiti nostro aquam et oculis nasiris ftmUm ^^1 lacrymarumY Nunc vere de patria conversatione discessom est, nnne ; Pseudo-Felicis ad Petrum Antiochenum (Mansi 1. c. VII 1039) incipit, tamen mliil inde coutra hiyus epistolae geuuitiitem eflBcitur, quia verba illa scriptorae •»»•< EPISTOLAE 9. 10. 341 ^ ■ Terum sentitar eksiliam; nam illud salutis causa est^ hoc ruinae. (a. 493.) Nec noe inaniter in te uno perpeti cuncta jactamus; quum secun- dom apostolmn et in cujuslibet membri gloria cuncta membra con- }^o^' gandeant^ et in quacunque parte corporis convulsa omnis compago yexetnr. Et nos quidem pro affectu, quem tibi debemus, prudentiae toae cruciatum nostrorum viscerum duximus intimandum. Tuae con- scientiae intererit^ quemadmodum ab his laqueis expediri non renuas. Nobis enim in utroque fructus non vacuus erit, si vel, quod deside- riis onmibus imploramus^ de tuae salutis et famae redintegratione gratulemur^ vel si^ quod absit^ nostra scripta contempseris, ,adju- yando f^tri minime defuisse videamur.