Gelasius I → destinatário desconhecido

seu (a. 495.) Beati Gelasii papae ad episcopoB Orientis de eadem ratj reddenda.') 1. Quid^) ergo isti prudentes viri et argutis mentibas religionis intema rimantes; in Orientis partibus constituti, si < verunt hujusmodi personam^) in Antiochena ecclesia consti cur commimicando talibus praebuere consensum? Cur non 0 Ita msB. DiP^^FioN^d* {Incipit de eadem raiione reddendd ad epUeopa iis)] d* Ex epistola Gelasii papae ad Orientales episcopos post oHaf praep* ex ncc non verbis post alia, quibus fragmentum dumtaxat hic haberi pan! tius significatur, de buo a^jectis. >) N« O^ X< y> c^ hic subjicit: DUectissimis fratribus episeopis OrienUd laeiusy quod quum absit ab exemplaribus yetustioribuB coUectionis D et laidoro a^jectum suspicamur, maxime quum GelasiuB, dum istud sciibebat talium communionem respueret. Venet. b. Ifiiarc. 169, 0' c*, ut jam in praevio observatum , aine ulla distinctiono Gelasii epietolae 26 n. 14 (post traeiatum) nostram adnectunt: Quid ergo isti etc. Sed pravam ligaton ipse sensus palam prodit. ') Supple qiialis erat Petrus Fullo, do quo antea sermonem, qui ea habitum esBe palam est. BPISTOLAE 26. 27. 423 DStfimty cur non se a tali contagio removerunt; quwn jam^) evi- (a. 495.) f adTerterent ideo Galendionem depulsimi^ ut haereticis pan- ir introitoB? Quare hic nihiP) de synodo, nihil de re, nihil le Ghristiana, nihil de personarum examinatione tractarunt? ro illi se^) communioni yolimtarie subdiderunt, ab apostolica certe separati sunt: cum talibus et apud tales, etiamsi esset le fieri, nulla posset omnino synodus proyenire. Quodsi igno- se dixerint; qualis apud^) Antiochiam post Galendionem suc- )6t antistes, quid mirum, si; qui in Oriente positi quae in e sna contigerant scire nequiyerunt, ea quae apud apostolicam gesta fuerant ignorarint? Gur tamen^ posteaquam ad eorum jn peryenit, qualis esset sacerdos apud Antiochiam constitu- on ejus consortia continuo respuerunt? Quid excusationem de jitiae colore praetendunt; quum hodieque et manifestata^) con- perfidorum et a nobis saepius exprobrata sectentur? Quo satis $t, quia nec tunc quidem^ etiamsi cognoscerent^ refutarent, 0 nimc etiam publicata non renuunt. Prorsus in quamlibet rtem causationemque^) conyertant, manifestae yeritatis ita 3 soffocantur, ut suis ipsi yerbis possint actibusque concludi^ fii solam perniciem obstinatae perfidiae residuam yentilare. Haec autem, quae de Galendione venerabili dicta sunt^ et annis Alexandrini conyeniunt certa ratione personam. Immo^ 9a eadem latius iaquiratur; tantae illic tragoediae^ tanti repe- r errores, ut, si ipsi sint judices, qui eadem perpetrarunt, quum ter fuerint confutati^^), a sui damnatione non temperent. enim illic aperteque monstratur, nihil aliud quam quaesitam 1, quemadmodum catholico qualicunque depulso pontifice hae- Petro reseraretur accessus. Tunc istud nemo discutiebat, sy- i nemo poscebat, passim omnia licito fieri a quibuscunque ;ta P* P" N' 0*; c* c^ c' c^o taniy 0* c* cum evidenter, moxque d* animad- i. [ta inss. D W 0« 0* d<; c>^ omittit mha de synodo, ^ c^ c^ c^^ addmit eorum, quod abest a mss. Verbum illi perinde est at- c. De communione autcm cum Petro Fullone inita sermo est. Mox cum i dem est quod cum OrientaUbus, qui iales evaserunt. 5» o^ c^ c^o AnHocMae^ 0* c> in Antiochia, moxque P* F» c c contigerint ... (a. 495.) videbantur: nuUum discrimen renun'^)^ nulla examinatio posiQL tur Ecclesiae; sed i»:out de^^) unoquoque venisset in mentem, suis urbibus catholicus pellebatur episcopus^ non solum metio] tanus^ sed etiam tertiae et secundae sedis antistites. In his i rerum vestigatio^^) quaerebatur; nulla facienda concilia jactabai Subrogabantur haeretici, nemo resultabat: sed velut muta pecoi captionem ducta^ subditis yolimtatibus perfidiam sectabantur. mirum quidem^ si nimc eos defendere moliantur, quorum indis sam caecis^^) mentibus secuti sunt vilitatem. Sed miramur, eos non pudeat in istorum damnatione de synodo non facta caiu quum sciant tot tantosque pontifices nulla synodo fuisse depo] In'^) istorum rejectione de non inito concilio conquenmtor: co( scant se^ cur non et hoc in aliorum rejectione quaesiverint, a sari. Si^^ vero in cetelrorum rejectione concilia necessaria fuerunt; nec in istis necessaria fuisse cognoscant. An in catho rum dejectione non fuit opus synodo^ et fuit mi^opere con ganda in praevaricatoris damnatione confessi? 3. Quid igitur restat^ nisi ut dicant haereticos non fui Non ergo de synodo conquerantur^^)^ qui se palam lcommuni extemae perhibent sectatores. Cur ergo eis synodus necessaria fi yideatur; qui se contra Calchedonensem synodum yenire oogno8< qua Eutychianus error cum suis auctoribus generalis Ecclesiae damnatus est? Nec dubium, quod, sicut^^) in unaquaque hac (quod incessabiliter repetendum est^ quia firmum esse nullus am Christianus), omnes complices^ sectatores^ communicatores dami semel pravitatis pari sorte censentur. Ideoque sit consequens sicut Timotheus atque Petrus talium sectatores secundum illius i rem synodi nulla recenti facta pontificum congregatione dan ^<) D^ d^ rei, qui tamen mox rerum vestigatio retinuerunt. Utrobiqiu constant mss.; neque vero de uno tantum episcopo, sed de pluribus e ra bibuB ezpulBis expostulatio est. ") 0* c* investigatio, moxque D* condUabula et c*** suhrogantur. ") Ita Di D* F* F"» N»; 0» 0« c» a sds mentihus, moxque c* c» c» c«« ailifi d* voluntatem ... etiam cum sciant. 1«) D^ omittit reliqua hi\jus num. 2. In sequentibuB D> 0* c c omittai nodo. '^ d^ conqueruntur ... videtur; c^ c** c*^ autem ibidem Cwr enim^ et dfliii d^ d' contra Calchedonensem venisse. Sequimur in prioribus mss D, in his J N'0* 0*. Moxque 0* 0* c* cognoscunt. Quid Eutychianus ^ ac deinde c* c' cum auctorihus generali Ecdesiae voce (D^ vocabulo). sont^ sic et^*) qui Petro commuiiicayit Acacius, ut criminis parti- (a. 495.) cepS; ita consors sit factus et poenae. Quid igitur ambagibus et nebolis ista praetexunt^ ut impudentiam suam mentemque yesanam inanibns potius fabulis celare^) lethaliter; quam prodendo medici- naliter sanare contendant? Nihil enim nobis commune cum homi- nibos oommunionis extemae. Ideo yocatur ad judicium certe quae- eonque persona; ut aut fateatur objecta^ aut convincatur objectis. Poet confessionem porro litterarum tenore^i) depromptam cur ad jndicium vocaretur Acaclus, qui se confessus estPetro, quem^^) pe- tiit a sedis apostolicae praeceptione damnari; communione sociasse ? Nec^') ei jam credi, extemae communionis eflFecto, vel pro sua vel pro illomm vel pro Petri defensione jam^*) posset, cui se prius mi- 8cuerat nefando consortio, feceratque se cum ejus causa sine dubi- iatione communem. Cui^^) examinatione praemissa et legitima, si ita esset, purgatione suscepto regulariter misceretur; sed cum eodem jQQndum legitime discusso atque purgato communione sociatus, quam fldhuc reo se miscuit, tam pro eodem non habuit loquendi fiduciam. Nam quum Acaciu^ nullo privilegio fulciretur, ut de secunda sede posaet ferre judicium, potuit^*) jure damnare? Simili modo, nisi ") 0» 0« ei Petro quia, d« etiam qui Peiro, ■•) c^ seqq. velare^ et mox 0* c* ad judicium certum, d* autem Ideo certe Acacinm a Simplicio petiisse, ut Petrus damnaretur, et quum istud impetrasset, piraecepti illinB exsecutorem fuisse. Hinc in proxima epistola 26 n. 7 legimus, Petrum ab Acacio sua exsecutione damnaium, et in fine n. 4: Timotheus Aelurus eifue ipse Alexandrinus Petrus auctoriiate tantummodo sedis apostoHcaey ipso quoque Acado vel postulante vel exsequente, probantur esse damnaii. Vide Acacii ad Simpli- ehim epistolam 8 n. 2 et Simplicii ad ipsum Acacium epistolam 18 n. 3. ") d* Nec entm ei, moxque omittit vel pro iUorum, quibus verbis ii notan- tur, de quibtu paulo ante n. 2 dictum: Non mirum quidem, si nunc eos defendere wsoimniur. H) d* omittit Joni, moxque d^ feceratque ejus causamy D* d* feceraique secum 0jut eauiom. Sequimur D» W F«» F» 0« 0* cc. ») Ita 0» 0« d* d* c« c«o. D^ F^ F™ N», 8 mss. a', c^ 6» qua, pro quo restituen- dom dadt a' quam, hoc sdlicet ad prius referens. Moxque 0* c* purgatione su- eeepia et d^ d' tam pro eo loquendi fiduciam non habuit. *^ Id vnlg^tis (etiam d^ d') sec. N* non potuit Jure quemquum damnare^ ubi mftzime iUnd quemquam praeter mentem Gelasii ai^ectum est, nec uUo quantum •do' codice folcitur. Sequimur antiquiores mss. D* F<^ F™ N', a quibus hoc tan- tam dissident 0' 0* 0' E* ^ c^ quod damnari pro damnare habeant. Praefert D^ poimU a prima jure damnari; minus displiceret non poiuit nisi a prima jttre damnari. Fereiidaaiitem^^est oratio, si interrogatio negativa ponatur, aut suppleatur non (a.495.)priiiiae sedis auctoritate percepta, nec examinandi Petri jus hab nec recipiendi penitus potestatem. 4. Quo^^) regulariter constitutO; nec apud nos Petro ullatei absoluto, quem damnasse nos-novimuS; examinasse vel absolTi nescimus: restat^ ut illud demonstremus^ eumdem Petrum, qoem purgatum communione recepisse praetendit Acacius, nunquam haereticae communionis contagione cessasse, ac^^) non solum ij tempore^ quo ei communicavit AcaciuS; sed etiam post communion praevaricatoris Acacii semper Alexandrinum Petrum in haereticor collegio perdurasse^ atque ita et per hunc Acacium perfidae c« munionis suscepisse contagium^ et per eamdem illis haereticis, « bus Petnis^^) communicabat , eadem peste conjunctum. Qui p: sumpsit non servato ordine Petrum susciperC; nec examinatum n nec cognoscitur recepisse purgatum: et ideo praeter sedis apo licae notitiam^^) non legitimam sibi ejus receptionem usurpare luisse^ ut examinationem ejus et purgationem posset pro sua voJ tate metiri; atque eum nec examinatum nec reciperet omnino f gatum. Quem si revera veUet examinatum purgatumque recipe ordinem in ejus examinatione et receptione^') potius custodis» sed ut videretur magis^ quam veraciter esset, jure purgari. Sic ergo ante non prius damnavit; quam et referret et posceret aposi lica^) potestate damnandum; sic et in recipiendo modum serva debuisset; ut priusquam se ei communione misceret, per sedem a] stolicam posceret examinari eum et legitima ratione purgari: qu\ nec examinandi aut recipiendi eum haberet ipse pontificium^ et n nisi per illius sedis auctoritatem consensumque hoc posset imple ef ) sine cujus auctoritate eum non potuerat ipse damnare^ et cu nisi petiia sedi* apastoUaie praecepiione, utpote sine c^Jus auetoritaie^ qaeni modum infra n. 4 didtnr, eum (Petrum) non potuerat ipse damnare, ") Ita c* c' d*; F* F" 0* nec non solum, 0* nec solum, Moxque N* fuo et F* F"» d« omittunt et, ac deinde 0* 0» c* et in haereiicorum. Acacias saltem in speciem horum communionem aversari videretor. Petrom v nulla ratione mutatum fuisse, confirmarunt illius ad Flavitam litterae ab £▼«( lib. 3 c. 28 memoratae. w) 0* 0* c* Hcentiam, moxque 0* c* c* eeq. mentiri, '^) d* purgatione, Tum c^ seqq. ne videretur magis quam (seqaentia eti D*) possei Jure purgare, Sequimur mBs. D* F* F"» N* 0' 0* c* d» d« (c* pror^gt et prorsus plana esset oratio, si pro sed legeretur scHicet vel saiiem, ") Ita mss. D F* F« 0» 0« N', editi delent et; moxque 0« c» poienU, jdfli ftolus d* fi damnari vel purgari et ad, et paalo post mss. 0 c* convemiemtem. pnncipali diligentia et discati potuit et purgari et ad communionem (a. 495.) con?eiiienter admitti. Quum enim constet, semper auctoritate^) sedis apostolicae hujusmodi personas aut discussas vel esse purgatas, aut gic ab aliis quibus competebat episcopis absolutas , ut tamen abso- lotio earum ex sedis apostolicae consensione penderet: ubi utrumque defmt; nec discussionem legitimam^ nec purgationem firmam^ ac per hoc receptionem fuisse constat indebitam. Si tu absque mea com- mimiQne^^) Petrum judicasti esse catholicum, meque despecto tuo eum jure recepisti, quid causaris^ si illum ego a communione mea, quam tu voluisti contemptam^^), tamquam absque tua notitia vel consultatione repulerim? Vis acquiescere? meus es. Non vis ac- qniescere? non es meus. Qui enim mecum non est, contra me est, ^t^^so fm mecum non colligit, spargit. 5. Quaero abs te, Petrum haereticum fuisse putas, an catho- licum, an ab haeresi postea esse correctum? Si haereticimi; nulla- tenns eidem communicare debuisti, et eidem communicando haeretici te manifestum est factum fuisse participem, et ejus consequenter ex synodi tenore veniente damnatione constringi. Si catholicum, palam totius dogmatis es defensor^ quod catholicum esse pronuntiaS; ac nihilofflinus illius errore censeris. Si haereticum fuisse definias, sed postea correxisse praetendas, eique te purgato communicasse pro- unnties*, interim in cujus persona me negligendum esse credidisti, caoBari non potes, quod in hac eadem te ejus persona neglexerim. Deinde quum sine me jus non habueris vel absolvendi vel recipiendi knjnsmodi rite personam, nec^) purgatam legaliter, nec regulariter constat esse receptam. Quam regulariter non receptam ^) , tam legaliter non constat esse purgatam, et ideo non jure purgatam, quia legaliter non receptam. Mea enim in illum manente sententia, te sine me^) pontificium, ut meam sententiam resolveres, non ha- ^iite, qua potestate vel discussus est, vel qua auctoritate receptus ^ D^F^F"* etniBB. a^ aut sedis apostolicae h^flismodi, d^ d* a sede apostolica, c^ seqq. (^i sedis aposioHeae auctoritaie, 0' c* semper (c* super) auctoriiate sedis ^toHeae. Mox d* et esse purgatas, Ixa EomaniB pontifidbos una eademque est, referendae simt; cf. Ballerinii de antiqu, can, coU. p. n c. 11 § 4 n. 5. ^ d* addit quia, deinde c^^ purgatum, 0* 0* autem omittunt nec purgatam regnlariter; addimus mox cum 0* 0* c* recepiam (post constat esse), quod, etsi a2a editi cmn D^ F<^ F"" omittunt, sequentia apcrte confirmant. (a. 495.) asseritor? Ecce interiin in his causa^^) yestra nutat et labiti haec sola sint, prorsus tota subruitur. 6. Sed adducitur^*) adhuc aliud, quod ad cumulum conyictionis accedat. Quid enim si doceatur^ non solum pi in ejus communionem veneritis^^); neque tantummodo quum communionem yenistiS; sed etiam postea in haereticorum nih eum communione durasse : nonne aut per illum apud yos cc peryeniebat haeretica^ aut in haereticam communionem commercio transibatis? Docete igitur^ Petrum Alexandri Antiocheni Petri unquam communione desiisse^ et non u diem, quum^') Antiochenus Petrus in hac luce yersatus est duum utrisque fuisse consortium. An dicturi estiS; et Antic Petrum fuisse correctum? Cur^^) usque in finem se non a casse gloriabatur Acacius? Sed quid profuit^ quod illi per communicare non yoluit^ quum eidem per Alexandrinum Peti ulla se communicare putaret inyidia? Quid facimus de tot t ciyitatibuS; ex quibus catholici pontifices sunt repulsi? Si < subrogati sunt, cur catholici sxmt rejecti**)? Sed eyidenter quia quum catholici sunt rejecti^ non catholici fuerunt si: Bestat, ut catholicis haeretici quicunque successerint. Cur mere communicastis? Cur non^ ut ista noya facies rerum tragoedia de pontificum successione yiyentium a**) synodo ") Ita N» 0« K«; D* F* F» addudt, 0» c^ addudte, d» d« a^jidiur, c* Moxque aliqui iqbs. (etiam F** F"») convinctionis. *•) Al. ed. venireiis, 0* omitidt veneritis neque — ad ejus commumom que ^qui mss. (etiam F^* F"») transiehatis , et K' descisse, Gelasii loco Henricus YalegiuB in Evagr. h. e. lU, 23 obseryat, falli nem et Cedrenum, qui Petrum FuUonem post Petrum Mong^um e viv scribunt. Fullonis mortem Victor Tunonensis ad annum 488 refert. I autem cum Petro Mongo, atque higus cum Petro Fullone commnmoi dus EvagriuB h. e. UI, 16. Gelasius in epistola superiore n. 8 ait: Zenoni, quia palam Antiochi noluit communicarej suam non subdidit voluntatem; et num. 13: Ipsi Zenot lam Petro Antiocheno f quamvis latenter hocfecerit, communicare ddereiwr, modavit assensum, <«) D» omittit a. Mox 0« 0» K» c« dolent. Elegantius ceteti, retur, egistis? An de uno dolet Acacio, quod speciali synodo non(a. 496.) fuerit confutatus, quum proprium crimen suis litteris ipse detexerit, oec audiri debuerit jam sponte confessus; et de tantis pontificibus catholicis non dolet sine ulla discussione seclusis? Qui utique^ si catholicos nossent eos, quorum communionem vitaverant, his potius commimicare maluissent; quam non communicantes eis dura perse- cutione depelli. 7. Ecce tanti catholici sacerdotes hoc ipso se indicant, quid apostolica sedes censuerit, cognovisse constanterque probasse reti- nendtun, quo*^) communionem catholicam reservantes, et eos, qui apostolicae sedi communicarent; elegere consortes, et illos, quibus sedes apostolica minime*®) communicaret, usque ad persecutionis ^c^irsus renuere consortes. Certe quae sedes apostolica decreverat, Orientalibus episcopis non innotuisse jactatur. Unde ergo tot tanti- 4^6 pontifices unum idemque cum sede apostolica sentientes eamque pit>bantes apta religioni sacrosanctae veraque sanxisse, quae non solum sequenda sibi judicaverint**) sed etiam usque ad persecutio- ^^m viriliter exserenda? Ecce habuistis, qui apostolicae constitutio- ^^ et notitiam vobis ingererent, et retinendi constantiam ministra- '^^t. Si apostolica sedes misisset, vix duos aut tres dirigere potue- ^*- Ecce tot pontifices, apostolicae sedis scita sectantes, ingerunt ^obis notitiam et praebent servandae veritatis exempla. Qui contra ^^tos clausistis oculos ibidem constitutos, quomodo duos vel tres ^udire possetis? Hoc ipso sine dubio cognovistis illos apostolicae *®dx placere, quo*®) vos displicere videbatis. Aut illos ergo secta- ^*ii, per quos intelligebatis sedis apostolicae voluntatem, aut nihil ^S quod de ignorantia velitis obtendere, quiun indiciis tantis et ta- l^^a abutentes, sedis apostolicae constituta tantis testimoniis prae- ^^^^tibus respuere potius quam recipere maiuistis. 8. Numquid omnes isti, quos memoravimus, episcopi imperatori J^^^titi sunt? Numquid omnes imperatoris nomen ex diptychis abs- ^^^runt**)? Quum igitur pellerentur, et vivis pontificibus catholicis ^ ^^onaHter, quomodo dicitur pudetf piget etc. Alioqmn dicendum faisset '*) c* Beqq. quod, 0* 0* c* ym, mss. D d* quo, , Qj ^) Ita mas. D P<* F" N' 0' ; D* (J c'* seqq. decreverat minime communicare, et mox ^ ^* non tenuere, F^ F" N' 0* D' et alii 4 mss. a' tenuere, 0* c'^ seqq. renuere. ^Otom locum ita contrahit: qui communionem catkoHcam resonantesy et eos, qui ^^toUcae sedi communicarent, usque ad persecutionis incursus tenuere consortes. jj. ^) 0' 0* c c Judicaoerunt. Moxque d* persecutionem exercenda cognoverunt, ^^<^« habuisti, 0* 0* exsecranda, c* exercenda; nostram lectionem praebent D* F<* ^c* Beqq. d*. (a. 495.) successores haeretici crearentur^ et nou de inferioribus quibi civitatibus sed etiam metropolitani pontifices in catholica JQ communione durantes^ cur^^) igitur compassi non estis tantis f bus yestris? Cur non adiistis imperatorem? Gur non Ecdesiae sam et sacerdotii miserabilem decolorationem continuatis yo deflevistis ? allegantes : nunquam de pontificibus nisi Ecclesiam casse; non esse humanarum legum de talibus ferre sententiam que Ecclesiae principaliter constitutis pontificibus; obsequi i principes Ghristianos decretis Ecclesiae, non suam praeponer testatem^ episcopis caput subdere principem solitum, non de e capitibus judicare^^); quibus Ecclesiae conciliis; qua synodo pell tur; quid denique commisissent, ut sine ulla discussione renm ecclesiarum praesules pro humano libitu et saecularis pote arbitrio pellerentur; inauditos^ indiscussos^ inconvictos ^) non d percelli; maxime quum novae causae et nova rerum facies appai ut rectores isti plebium^^) repentinis incursionibus pro mun<i potentiae voluntate sacris dignitatibus privarentur; ex nulla i causa^ ex nuUo collegio reatus nec participatione^^ cujuslibe roris jam ante damnati teneri eos convincique consortes, ut tam( ex praeterita definitione judicarentur obstricti: et ideo, quia i ante praecedentibus causis recentes^^) essent; cur ejicerentar cursus qui illi essent^ debere monstrari^ et ecclesiasticis legibii semper oportere constare. Saltem vel pro vestro loco iUorum i retis miseriis consulendum; formidantes in vobis^ quod in ahis neretis praeter illum^^) morem yiolenter admitti. Si criminereq erant ahquo, ecclesiastica debuit examinatione cognosci. lendion postulabantur? Unde et in proxima epistola 26 n. 12 legimiiB: Esii lendion imperaioris nomen ahstulerit^ et Johannes prindpi mentitus fmsse Jaetei *«) Ita mBB. D F* F" N* 0* 0* d«; d* inquam, c* aeqq. cur eompassi. *•) Ita msB. D 0» 0« c» d«. F^ F» N» parUcipaHo, D* c* aeqq. parHeipSo; que O^ convinctique, s») c* seqq. reienti, rectius in aUifl libris (D F* F» N» 0» 0« c« d«) re essent, id est: necdum judicatae causae. Mox D^ legibus esse ui temper. M) Editi (etiam d<) praeter uUum. At F^ F" mss. a* et c^ praeter mmm, Bcil. GelaBios prozime explicait Mox in msB. 0 c* desideratar W^lenrer. 9. Taceo^), et ad sedem apostolicam ex more deferri, ne no-(a. 495.) stra priyilegia curare videamur. Satis sit ostendere, qnid secundum regolas et patrum canones facere deberetis, praecipue quum etiam ipsfte leges publicae ecclesiasticis regulis obsequentes, tales persouas non nisi ab episcopis sanxerint judicari. 8i vero de qualibet hae- resi fuerant impetiti, tanto magis eos decuit ista cognoscerC; qui et secondam religionis tenorem possent ista discutere, et haberent pri- stiniun, ex quo est Christiana religio, pontificium judicandi. Aut caiholici enim erant aut haeretici, de quibus passim illa ludibria gerebantor et latrocinia detestanda saeviebant®^). Si haeretici, piodi, discuti et legitime convinci modis omnibus debuerant, vel siiis confessionibus vel aliorum yocibus confutari. Taceo, quia ad nos paierna fuerat consuetudine referendum, tantumque commoneo, qnid fieri ecclesiastico jure convenerat. Si vero catholici probaban- tur, Yos, qui non solum in eorum depulsione cessastis^^), sed etiam snbrogatis communicare delegistis, indubitanter haeretici. Qui^^) depnkis catholicis secedentibus non ignorastis causam fidei commu- niomsque catholicae per tantos antistites toto orbe patefactam; sed plane scientes volentesque sine ulla discussione rerum, sine ulla synodali examinatione, sine ulla sedis apostolicae reverentia assen- si8ti8 haereticis, libenter habentes patienterque sinentes, catholicos antistites inaudita prius et miserabili sorte detrudi. Quos si a fide mtegra^) communioneque catholica putaretis errare, ad apostolicam «rfem, secundum scita majorum et sicut semper est factum, referre ^buistis: sicut de Petro Alexandrino vel de Antiocheno Petro, «***) Johanne e^ Paulo fecisse monstratur Acacius. Sed quoniam ") Ita mss. D F^ F" N» 0» 0« c» d*; c^ seqq. Taceam, moxque d' addit quod. ^^^^ de legibus, quae in sequentibus memorantur, consulatur cod. Theod. 1. ^ i 8 c. 12, 23, 41; XVI t. 11 c. 1 et Valentiniani III Nov. de anno 462 (ed. Gothofred. tii Xn, ed. Haenel. Nov. 34). ") d* terviebant, moxque d> et vel suis. ") B« D' 0» 0« c^ seqq. cessistis, c' c» cessatisy D^ D^ D« F<* F°» N» d» d« cessa- ** 0». e. acquievistis). Tum D* D' d" sed etiam haereticos subrogastis (D^ d* ad- ^™»* «*) eommunii^are delegistis indubitanler (d» addit favetis) haereticis. D« D* D'- F"i™ j^Qi Qt q! q5 Beqq. d* sed etiam subrogatis (D* subrogastis) communicare ^9^ Indubitanier haereticis (c^ seqq. et codices a' haeretici), unde nostra ™io, qaa ima senfiUB integer efficitur. Fortasse litera s ex aliquo vetere inter- F^^u^niB signo simili in textum irrepsit. ■) D» D* D» F* F» N» 0» 0« c^ qui (c* quibus)y depulsis catholicis succedentibus w" tficcendentibus, D^ succedentibusque) non ignorastis; quam lectionem etiam codici- rai 8018 approbat a', nisi quod cmn c^ seqq. secedentifnts praeferendum ducit. i^ d^ suecedentibusque haereticis, nescio num satis auctoritate codicum fultL •*) Ita omnes codices a* d» cc (nisi quod D* F'* F"» N* rfe Johanne Pauto, 0* 0* de Johanne Pauloque). Solns d^ cum D^ omittunt de Johanne et Paulo; haec duo namina pariter in epist. 10 n. 5 praetermitti obseryat Quesnel. In qao nonni- (a. 495.) noveratis eos cum apostolica sede seutire; et quid sedes apostolica sua definitione censeret; per illos tantos ac tales episcopos oonstat Orientales antistites nullatenus ignorassC; et^^) per illos catholicae atque apostolicae communioni prodidisse contrarios et ab eadem de- fecisse^ qumn non illis estis passione conjuncti; sed potius perBecu- toribus eorum societate connexi. Hic vobis synodus nunquam venit in mentem^ et certe de personis, ut dictum est, nulla veteris*®) l^pe constrictis. Hic nullo concilio*'), non unius urbis vel unius epi- scopi sed totius Orientis Ecclesiam subiit animum vestrum facto sacerdotali concilio debere curari. Sed homines, qui in contrariam partem toto proposito et toto recideratis^^) affectu, concilia potius necessaria etiam studio declinastis, ne per eadem tale aliqoid censere- tur, quo vobis rebus evidenter ostensis et legitime confutatis in haereticorum non liceret venire consortium. 10. Quid igitur de ignorantia praetenditis, quum per totom Orientem catholicam fidem communionemque sinceram sedi apostc^ cae congruentem non solum cognovisse tot pontifices videbatis^ sed**) etiam usque ad extremum constantissime defendisse? Si nos noii audieratiS; quid de fide et communione catholica atque apostotica censeremus, illos adspicere debuistis, et aut sequi, si credebatis esse catholicos, aut apud apostolicam sedem potius accusare, si credeba-' hil est mcmoria lapsus. Inde enim ipse non Johannis sed Peiri PauUque nomina removerat, et hoc quidem renitentibus mss. Is porro Johannes primum Apa- menae ac deinde Tyriae, Paulus Ephesinae ecclesiae praefectus fderat, ut es Simplicii epistola 7 n. 3 et Gelasii tract. I n. 12 comperimus. «s) c^ seqq. et vos catkolicae, mss. D F<* F™ N' 0* 0* et per illos, a' sec. suoft codices ac per hoc vos legisse videtur. Mox D* c* seqq. a' d* prodidisse; N' D* ••) c* c* seqq. d* veteriy D* P<* F"» N' 0* et mss. a' veteris subaudita vooe d* veteris offensae lege , nulla mss. auctoritate suffultus. Hic vero veUis nou quitatem sed simpliciter, quod praeteritum atque anteactum est, sonat. Noitne lectioni lucem confert, quod in epistola superiori n. 13 et 14 diBseritor acprae- sertim illud: non tamquam nova synodus contra veterem primamque connemtf sed potius secundum tenorem veteris constituti etc. Hic porro de iis episcopis agitiir, qui superius n. S dicti sunt dignitatibus suis privati ex nulla veteri eoMMa^ af Umt- quam ex praeterita definitione judicarentur obstricti, ••) c* seqq. d* recesseraiis ^ plerique mss. (etiam F*F») recederatis, veriai 0* 0* K' c* d^ (O^ D* secundis curis) redderatis. Habemus infra n. 12 omim fices Orientales ... in haec recidere contagia, Ita et in epistola superiore n. 14 mus Acacium tn communionem reddisse perfidiae. Idemque htgoB yerbi uBoa aaepe in his epistolis recurrit. ••) F* F"» omitt. sed. Mox 0» c« Si vos. KPiSTOLA 27, 433 tis errasse quid'®) illos, vel suo proposito illaiii tenmsse sententiam, (a. 495.) agnoscendo^^) qnid sedes apostolica definiret. Aut igitur eoUegas et fratres de proximo in conspectu vestro vel catholicos sequi de- buiflids, yel impetere si credebatis errare, nec illis^ a quibus nullo discriniine yexabantur, praebere consensum; donec veritas ex omni- bns patefacta constaret, et regulariter de eis ecclesiastici judicii forma procederet. Sin'^) vero sedis apostolicae regulam subsequendo perspiciebatis illos hanc tenere constantiam, consequenter per illoS; et qoid nostra definitio contineret, non habuistis incertum, et illo- mm persecutoribus adnuendo a sedis vos apostolicae; non ignorantes ejns sententiamy consortio retraxistis. Et adhuc dicitis ignorasse TOB, quid sedes apostolica censuisset; quum ab^^) illis sacerdotibus catholica fide et communione pollentibus non verbis aut litteriS; sed personis praesentibus didiceritis universa; et ab eadem vos proprio jndicio separasse videamini^^)? £t adhuc dicitis; synodimi in imius lumiinis persona debuisse tractari^ quam in damnandis tantis ponti- ficibus catholicis non quaesistis? Quibus autem vultis^ ut de talium cansarum relatione credamus? Catholicis an haereticis? Ab omni haereticoruin contagione discretis^ an haereticormn communione poUntia? Quis autem non videat^ illos esse catholicos et ab omni haeretica peste prorsus alienos^ qui propriis urbibus detrusi et in frygiliiiTTi sunt rcdacti; et eos^ qui superstitibus catholicis successores fieri ansi sunt^ catholicos omnino non esse^ sed aut Eutychianos manifestos, aut eorum sectatoribus communicantes ? 11. Haec pestis'*) apud eos hodieque. perdurat. Siquidem et emn Petro Alexandrino et cum Antiocheno Petro inditferenter ii, w) D* N» 0* 0« Quid illos vel, unde d» Quid Ulos dicitis vei, D* IV c* seqq. d« Qmid Uios Juvai vel. Neutra lectio interpolationis suspicione vacat, immo Gclasii meotem neutra exprimit. Unde lectionem F<* F°* O^ arripientes, cui fere in omni- bos laveDt D' N* 0* c\ speramuB satis nos sensum et verba auctoris asdecutos Similiter a' resarciendum suasit: errasse quidem illos vel suo proposito iliatn Menteniiam, aut cognoscendoy quid sedes apostoiica definirei, cognoseendo, "^) d' addit enim. Mox 0' commixtione permixti, BPI8TOLXB SOMAII. PONTIF. I. 28 (a. 495.) qui oatholicis successerant^ commuuione permixti sunt^ et succes ribus utriusque Petri hodieque miscentur. His adde etiam illos, q licet catholicis^^) non successerint, sed dum catholici pontifices ] berentur, talium se communioni junxerunt. Haec illa mixtura, h est illa confusio^ qua per Orientem totum inter catholicam haen camque communionem nuUa discretio est: immo qui disderni'^) t taverit, potius habetur haereticus, persecutione percellitur, exsi et afflictione raultatur. Restat ergo, ut in hac colluvione cunc nim, sicut quisquis ab eadem separatus est, sincerae communio et ideo catholicus comprobatur; ita quisquis illius dctestandi cc mercii particeps invenietur, quantum a sincera communione^ tant a catholica atque apostolica sit remoius. Nec praetendat quisqos quod alicui forsitan evidentiori non communicasset'^) vel commu care videatur haeretico. Quid enim juvat, si illi non communic et his tamen communione jungatur'^), qui ab illius non sunt a munione diversi? Quodsi eorum nulli communicavit vel omn non communicat hic erit ille sincerae^ catholicae apo8tolicae< communionis et fidei; alioquin nuUo modo poterit indiscretae il mixtionis insincerum vitare contagium. Hoc modo etiam iUe bonus Acacius Antiocheno Petro, cui se 'palam non commimic jactabat, per alios sine ambiguo communicasse detegitur. Ne enim ab onmium, qui Antiocheno Petro coramunicabant, semet A cius communione suspendit. Ac per hoc quid profuit, quod vit volebat illi palam iion communicare, cui per suos complices su civae^") communionis nectebatur? Alexandrino Petro communic Acacius; sed donec advixit Antiochenus Petrus, qui utique ] Acacianimi cum Petro Alexa,ndrino foedus initum defunctus os ditur, nunquam Antiocheno Petro Alexandrinus Petrus eomm care desiit. 12. QuckI catholicorum continet relatio sacerdotum ceteror que iii catholica fide^^) durantium, nec conscientiam latere pc totius Orientis. Et ut taceam; quod per ipsimi Zenonem imper rem, qui utique Antiocheiio Petro, quem introduxerat et cujus cerdotiuiii comprobaverat , sine dubio communione*-) permii '®) Supple exftulsis. Deinde d' d* tainen tum^ ubi D* N' ()* c'* seqq. sed O* c' sed cum et c'* seqq. communione. "j J.)"* d' discernere. Rectius ceterifl iu libris discerni scil. ab haeretica > luuiiiuiie. Moxque iidem petlitur pro percetlitur. '^y Ita D* F<* F"" N^ c'^ seqq.; at d' communicasse. so^ yd pm subsive, 0* c^ suh signo commuuioms. Moxque ()• jiiejcamdrimo J Hon communicavit Acacius. "*) Solus d' rommixtus omiBBO communione, . KPisTOLAE 27. 28. 4:j5 commusicabat Acacius , plurimos diversarum urbium praesules pos- (a. 495.) sumus demonstrare, quibus cum Antiocheno Petro communicantibus nihilominus communicabat Acacius, et per illos Antiocheno communi- cabat consequenter et Petro. Sed haec apud Graecos facilis et in- culpabihs putatur esse permixtio, apud quos nulla est veri falsique discretio; et quum omnibus reprobis volunt esse communes, in nulla monstrantur probitate constare. Hic autem ille est Petrus Antio- chenus, quem nec per poenitentiam ad communionem catholicam recipi etiam a sede apostolica poposcit Acacius. Ac per hoc quid^^) queruntur a nobis Acacium fuisse damnatum, quum hac professione praemissa et per^^) anfractus Antiocheni Petri recepta communione, se doceatur ipse damuasse? Ubi tamen non solum reus tenetur Acacius, sed omnes pontifices Orientis, qui pari modo in haec reci- dere^^) contagia meritoque simili damnatione tenentur obstricti, nec inde possunt uUatenus expediri, nisi dum supersimt a talibus absti- ttendo. Nec nos oportet in talibus causis nisi illis credere, qui aut onmino se sciunt ab hujus perfidiae nexibus divino beneficio servare discretos, aut his, qui a perfidorum consortio recesserunt. Nam in perfidorum contagio constitutis quam fidem pro sincerae communio- nis testificatione possumus adhibere , qui in*^'') insincera communione sunt positi? Nec eorum testimoniis niti^^) pro veritate poterimus, qui impugnare nituntur falsitatibus veritatem. Restat, ut non nisi illis credere debeamus, qui ab omni contagione sunt liberi.