Gelasius I → destinatário desconhecido
Tradução moderna em inglês
Pope Gelasius I to Rusticus (25 January 494).
Gelasius touches in passing on how much consolation he draws from Rusticus's affection for the apostolic see, and how much he endures on account of the Acacian schism. He commends Bishop Epiphanius and instructs Rusticus on ecclesiastical discipline, warning that divine authority must correct what needs correcting, whatever offence this gives to human sensibilities.
Texto latino / grego
^•49^d. Oelasii papae ad Rusticum. 25Jan. Obiier commemorans , quantum et comolationis ex illius erga sedem apoiioUeam caritate percipiat et persecutionis oh Acacii causam sustineat, Epiphanium episeO' Bubticeri observavimus) ac deinde cetera sic prosequitur: offendi^ ne dimnme «nc» toritateSj ut res postulat, corrigantur (ad marg. coHidantur) ... unUterei cnitanM piam, Et vero de diviniB auctoritatibus hic nullus est Bermo, sed de saciia ta- bulis, quae ad divim^ mystoria pertinorent, quacque ut ezpiuicto Acacii nomine corrigerentur, res Ecclesiae postulabat. F^ F"* ditfine ui ret posiuiani ... debei ... possimus, *^ Ita c d« ot meliores mss. (F^ F™ N'); alii et d* Sie noe et ceieri, EPISTOLAE 12. 13. ^ 359 » pum ei commendai , et ul de GaUorum circa hanc rausam animis sese ceftiorem a. 494. reddat petit. Dilectissimo fratri Rustico*) Gelasius. 1. Inter ingruentiuin malorum turbines et variarum tentatio- num^ quibus pene mergimur; afflictationes tua nobis caritas, aman- tissime frater^ grande solatium propinavit. Quid enim consolatius posset accidere, quam videre fratres carissimos invicem compatientes et partem oueris ferentes, quibus non minima ,benedictionis portio collata est? Benedictus Deus, qui tua erga nos taliter aflfecit prae- cordia, ut non tantum quae patimur animo sentias, sed et monstres in sanctae tributionis exhibendo misericordiam, qualem habeas in compassivo corde caritatem, et adjungas ad dulcissimae consolationis sennones, quae sunt praecipuae inter amicos opitidationes ! Venmi dilectionem tuam non fatigabimus scribentes, quam in arcto fueri- mus, Scit frater noster et coepiscopus Aeonius, quam utile fuerit, et quod misit et quod ad nos misisti, subsidium. Ceterum frater noster Epiphanius, qui ad gentis suae relevandos et redimendos captivos ad partes vestras destinatur^), fraternitatem tuam certiorem fadet, quantam ob impiissimi Acacii causam persecutionem sustine- mus. Sed non deficimus, et inter tot pressuras nec cedit animus nec relaxatur zelus nec subv^rtit metus. Sed licet aporiantes et angustiati, confidimus in eimi, qui dabit cum tentatione proventum, et si ad tempus sinit deprimi, non patietur opprimi. 2. Fac, carissime frater, ut tuus tuorumque in uos vel potius m sedem apostolicam non cesset aflfectus. Qui enim in petra soli- (labuntur, cum petra exaltabimtur. Adjuva fratrem nostrum Epi- phanimn, et sentiat quia me amas^); et quum redierit ad propria, scribat dilectio tua, tam quae sibi quam quae fratribus nostris et coepiscopis per Gallias constitutis circa impiissimi Acacii causam ndebuntur. Deus te praestet incolumem, frater carissime! Datum VIII Calendas Februarias Asterio et Praesidio viris clarissimis con- sulibus. *') De hoc praesulo Ennodius in vita Epiphanii sic acribit: Epiphanius Lug- ingrema est^ ubi Rusticus (ibi Rusticius) tunc episcopalem cathedram possidebat, kamo, qvi et in saeadaris tituli praefiguratione sacerdotem semper exhibuit, et sub praetexta fori gubemationem gessit' ecclesiae, Luffdunensi Mtate redituros ad Italiam fuisse dimissos, et plus quam sex millia ani- wtarum proprOs terris reddita esse Ennodius 1. c. testetur. Uanum mU responsionis calliditas inveniret.