Innocent I → destinatário desconhecido
Tradução moderna em inglês
You have consulted the apostolic see about various matters pertaining to ecclesiastical discipline, and we respond to your love as the authority of this see and ancient custom require. Concerning those who have held public magistracies and have been responsible for the games or spectacles, whether they may afterwards be admitted to the clergy: the answer is that they may not, for it is unworthy that those who have administered worldly pleasures and exhibited spectacles which draw the minds of Christians away from devotion should be promoted to the sacred ministry. However, if they have done public penance and have shown themselves worthy by prolonged amendment of life, they may be admitted to lay communion. Concerning curials and those bound by public obligations who flee to the Church and seek to enter the clergy: they are not to be received unless they have first been released from their public duties, for we must render to Caesar the things that are Caesar's and to God the things that are God's. No bishop shall knowingly ordain anyone who is still bound by curial obligations, and if he does so, he must restore the man to his former condition. Concerning slaves who present themselves for ordination: no bishop shall ordain a slave without the knowledge and consent of his master, for this would be to deprive another of his property under the pretext of religion. If a slave has been ordained without his master's knowledge, the master retains his rights, and the bishop who ordained him shall make restitution. Let all bishops observe these decrees with the utmost care. Furthermore, concerning those who have contracted second marriages: the apostolic teaching is clear that a man who has been married twice may not be admitted to the clergy, for the apostle declares that a bishop must be the husband of one wife, and this rule applies equally to presbyters and deacons. This prohibition extends also to those who have married a widow, for the symbolism of the marriage bond between Christ and the Church demands that the minister of the altar should be free from any taint of plurality in marriage. Concerning the reception of those who come from heretical sects: let the bishops examine each case individually and determine the appropriate remedy, whether baptism, the imposition of hands, or simple profession of the faith, according to the nature of the heresy from which they come and the form of initiation they have received. Let all these regulations be communicated to the churches throughout your province and observed without any deviation, for the preservation of good order and discipline is essential to the mission of the Church, and whoever transgresses the canonical regulations undermines the foundation upon which the entire ecclesiastical structure rests.
Texto latino / grego
CARTHAGINENSIS CONCII.II AD INNOCENTIUM. l!l sentenliic sua;, qua Pelai/ii Coelestiitjue intpielales damnariint, aposiolictc sedis accedat auctoritas. Ac landcm si Itas itli suas csse «egenl ; quibusvis emum asscrtoribus aiiallieinn ilecernitur. Doinino bialissimo ct bonorandissimo sancto fratri Innocentio papa;, Aureliiis, Numidius, Rusticia- NUS, " FlDENTlNUS, EvAGIUUS,1' AnTONIUS, PaLATI- NUS, ADEODATUS,VlNCENTlUS, PUDLIANUS.TaEASlUS, Tutus,c Pannonius.Victor. Restitutus, aliusltE- STITUTUS , RUSTICUS , FORTINATIANUS , AMPELIUS, dAMBivius, Felix, Donatianus, Adeodatus, Octa- VIUS, SEROTlNUS,eMAJORlNUS, PosTUUMIANUS, CrIS- pdlus, Victor, alius Vir.TOR,r Leuciu;, Macianus, Fructuosis, FaUsTINIANUS, Quodvultdeus, Cando- rius, Maximus, b Meg.v ius, Rusticus, •" Rufinia- Nus,' Proculus, Severus.Tiiomas, Januarius, Oc- tavianus, Pr.^textatus, Sixtus, Quodvultdeus, PentadiusJ Quodvultdeus, Cvcrianus, Servii.ius, '- Pelagianus, Marcellus^Venantius, Didvmus.Sa- TURNINUS, ' BlZAGENUS, GkRMANUS, Gf.RMANIANUS, l!l Invenitus, Majhrinus, " Invenitls, Candidus.Cy- prianus, jEmii.ianiis, Romanus, Afiucanus, et Mar- Cellinus, "elciileri qui in c< ncilin Eccle^ia: Car- lliagineiisis adluimn-. 1. Cumexmore rad Carlliaginensein Ecclesiam so- leinniler vcni semus, atque cx divcrsis causis con- Qucsn., hu/iauas. Al Crab. cl edil. Rom. , Su/i- nitinus. 1 Garncrii conjeclur.c, qua Procitlianus lcgenilum pulat, liiillus e nosiiis niss. siiffiagatiir. Deinde ex mss. Corb ct Gciiii. alquc nova Aiignslini edilione snpplctur Sereri nonien, quml in aliis scripiis et cdiiis dccsl. I Uiuis ms. Colb., Bazalltinus ; allcr e Valic, Di- zaiciius ; duo alii Colb. ac Pilb., <iun cdit. Rom. ct Qiiesn., Bazaccnus ; Merl. cl Crab., Buzeccnus; Isid., Balecenus. Augustini edilionem scqnimur cuin mss. Corb. etGerm. consentienlem. 111 Apud August., lnientius.ln edit. Roni.,Qucsn., Crab. el Merl., ut in ins. Pilb., Jurenlius. lsid., Yi- ve.ilins. Aliis in mss., Invenitits. II Ediii ac mss. inox dicii,cum quibus Isidorus jani consentit, etiam bic ictineut Iueentius vel Juveutitts, cui voci Qucsii. pnulixil item. Islbi • qiiidcin codex Gorb, pr;c se ferl Juveniinitus, sed in nscripto In- ccniti nomcii, quod cliam h cduoColb. cl Gcriu. cx- hibenl, reiinel. 0 Primum in edii. August. aucioiitaie codicuni Corb. elGeiiu. hic adjecluin csl ettatteri. i' Mos eis er.it, utcirca inensem Junium vei < irea auluninuni Carilingiiicm convenucnl. Sed iiiui iis- dem inensibus consianier conveniebnnl. Quapropier illud c.t. morc inagis ad lotuui quam ad lempui at- tinet. SCS EPISTOL^E gregala ex nobis synodus liaberetnr ; conipresbyier nosier Orosius nobis littcras sanclorum Irairum et ronsacerdoium nostrorumdedil "Ilerolis el Lazari, quarum formam his constituimus esse subdendam. Hisergo lectis, Pelagiumet Ccelestium auctoresbar- gui nelarii prorsus et ab omnibus nobis anatbemandi erroris advertimus. Undc faetum est, ut recensen- dniii peteremus, quid anlc ferme quinquennium su- perCcelesiii nomine hicapud Ecclesiam Carlliagine:i- scin fiierilagitalinu. Quo recilalo, siciil ex c subditis advertere polerit sanctitas tua, quamvis judicalio manifestu constaret, qua illo lempore episcopali ju- dicio excisuin boe lantuni vulnus ab Ecclcsia vide- rciur ; nibilominus tanien id cominuni deliberatione censuimus, hujusmodi persuasionis auctores, quam- Vis et ad presbytcrium idem Ccclestius postea perve- nisse dicalur; nisi haec apertissime aniiheinaverini, ipsos anaihemari oporlere, ut si ipsoruni non potue- ril, saltem eurum quiab cis decepti siini vel decipi possunl, cognila senientia qu;e in eos lala est, sani- las procuretur. Iloe itaque gestum, doniine fraler, sanctae charitali tuo intiinandum duximus.ui statu- tis noslrae mediocritatis etiam apostolicse scdis adhi- beatur aucioritas, pro lueuda salute multorum, et qiiorumdani pcrversilale eliam corrigenda. 2. Id enim agunt isti damnabilibusdispuiaiionibiis suis, ut non defendendo, sed potius in sacrilegam superbiam extollendo liberum arbitriuin, niillum re- linquant locum gratiiv Dei, qua Clnisliani suiiius, qua et ipsimi noslrae voluniatis arbilriiini vere lit li- bcrum, dum a carnalium concupiscenliarum domi- natiune liberatur, dicenle Doinino : Si ros Filius liberaverit, tunc vert libcri crilis ( Joan. vm, 36 ). Jesu Doniino nostro. Isti aulem asscrunl, sieut a fralribtis, qni eliam eorum libros legerunl, cogno- vimus, in eo Dei gratiam deputandam, quod lalem bominis instituit creaviique naturam, quceperpro- piiam voluutatein legeni Dei possit implere, sive KT DECKETA. 50G A naluraliter in corde conscriptam, sive in litteris da- lam. Eamdem quoi|iie legem ad gratiani periincre, quod illam Deus in adjutorium liominibus dedit. II- lam verograiiain, qun, utdicimu est, Chrisiiani su- inus, eujus Apostolus prsedicaior est, dicens, Conde- leclor enim leyi Dei secundum interiorent hominem ; video aulem aliam legem in membrii meis repugnan- tem legi menlis meai, et captivanlem mc e sub lege pecctili,quos est in membrismeis. Miser egolwnw, quis me liberabil dc corpore mortis hujiis ? gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Ram.\u,2!£seqq.) nolunl omnino cognoscere, nec aperie quidem oppu- gnare audeiil (I Cor. 11, 14). 5. Sed quid aliud agunt, eum hoininibus animali- bus non perripientibus quaesunt spiritus Dei persua- jj dere non eessant, ad operandam perliciendamque jusliliam, et Dei mandala complenda, solam sibi hu- inanam sufficere possc naluram ? non atlendenles quod scripium est, Spirilus adjuvat infinnitutem no- slram(Rom. vm, 26); et, iVon voleniis, neque curren- tis, scd miserentis esl Dei (Rom. ix, 16) ; et quod unuin corpus sumus in Christo Jesu, singuli autem alier alterius membra, habentes donadiversa secundunt graliam qum diiiu esi nobis (Rom. xn, v) ; et, Gratia Dei sum id quod sum, et gralia ejus in ine vacua noit fuil, sed plus omnibus illis laboravi : non ego autein, sed grulia Dei mecum (ICor. xv, 10) ; et, Grutiits Dco, qni dedit nobis victoriam per Dominuni noslrum Jesum Chrislum (Ibid., 57) ; ct, Non guia idonei sumus ali- quid coyiture quasi cx nobismetipsis, sed sufficienliu C iiostra exDcoest (II Cor. ui, 5); et, Habemus thesuu- rum istitm in vasis fictilibus, ul eminenlia viilittis sit Dei, cl non ex nobis ( Jbid. iv, 7); et innumerabilia, quoe de Scripiuris omnibus si colligere velimus, f lo- mus non suflicit. Et veremur, ne apud te ista ipsa eonimcinorando, 6 ipise majore gratia de sede apo- stolica prirdicas, inconvenienter facere videamur. Sed ideo facimus, quia eo, quo infirmiores sunnis, quaquaversus quisquenoslrum verbo Dei praedicando 0 In niss. Isid., Nerotis, aut Ancrotis. In edil. con- cil., Avciolhis. Eral lloros Arcl.ilcnsis, ct Lazarus Aquensis episcopus. Ainlioe sedibus suis pnlsi, cuin iu Palaeslinam pervenissenl, libelluni conlra Pela- giuiii ei Ccele^iium Eulogio Cxsareensi obtnlcruni ; cnjus deiude auctoritale Diospolitana synodus anno 415 congregaia fuil. Memoralae auiem episcopoium D illiiiniii litlorae excideruut. ' Kdit. Hoin., ex subseguciilibus. Coiieiiinius alii li- bri, cx subditis. Gcsia illa cpiscup.ilia, qti c epislolae binc siilincxa erant, iuiericruni, iis exceptiis, qu.i! M. Mercalor initio ComniOllilorii adversns Pelagia- nos ex illis delibat, elquae Aiiguslinua liini lili. n de Pei calo originali c. 5 ct 4, tura lib.de Gestis Pelagii cap. 11, ex iisdeui descriliil. Pr.cierea ab eodem Dociore in epistola 157, ad llilarium, n. 22, perstrin- guntiir. Ciim aliis libris retinemus fuiims ; quo vocahulu apud alltiquos epistola synodica significari solet. Et eo quidem sensu Aihar.asius Alexandrinse synodi epi- slolam loiniiin ad Antiochenos inscripsii : elconcilinm CP. episl. 15, ad Daniastiin, n. 4, xojjlov vocavil An- liocheni concilii epistolara. Ipsius Daraasi synodica epislnla 4, ab eodcm concilio CP.- can. 5, tomt no- inine designalur. Vocis hujus eodem intcllectu fre- queutior est usus in eoncilio Chalcedonensi, puia edit. Lab. lom. IV, pag. 187 d, 264 d, 49i e. Volgo eli nii i eleliris epistola Leonis ad Elavianuiii totntu iiuncupatur. Inlerduui eliani lomifi longioris sermo- uis Coiiipendiuin sonal, eaipie ralinne in pr.claiionc Tolelaui VJII concilii accipitur: ad litleiam vero ul est qiiud seclio. Ad Afros iptud atiiuel, iion aliitd bic silii vclle videntur, nisise cousueiaeepistohe modura exccssuros, si onniia, ipne e re saa suul, tesliuionia ciilligcrenl. 6 Edii. Itnni. el concil. post Crab., qui majore, Concinniiis alii libri, gutv inajore. 567 568 putatur atteniior, crebrius eos paiimur ei audacius A mitlentes, eliam si non baplizentur, habiluros vilam insurgentes. 4. Si ergo Pela;;ius episeopalibus geslis (Diospoli- tanm synoili), quse in Orienle conlecta dicuntur , etiam tucc venerationi ju*te visus fucrit absolutus; eiror lamen ipse et irnpietas, qui-j.iiii mnltos asser- tores habet ]ier diversa dispersos, cliam apostolicsc sedis auctoritate anathemanda esi. Consideret enim sanctitas tua, et pasloralibus nobis compalialur vi- sceribus, quam sit pestiferum ci exiiiale ovilms Cbristi, quid istorum sacrilegas dispiilationesneces- sario consequitur, ut nec orare debeamus ne inire- nms in lentationem ; quod Dominus ct discii ulos monuit el posuit in oratione qnam docuil (Matih. vi, 15) : aut n e deficiat lides nostra, quod pro apostolo Pelro se rogasseipse lesialus cst (Luc. xxn, 5-2). Si R enim haec possibilitale nalurse et arbitrio volunlalis inpolestate sunt conslituia, quis non ea videat ina- niiera Domiiio peii, et fallaciter orari , cum orando poscuntur, quai nalurse jam ita conditae sufflcienlibus viribus obtinenlur : nec debuisse dicere Dominum Jesum, Vigilale et orate (Mutth. xxiv, 41);scdtan- tummndo, Vigilate, ne intrelis in tentalionem : nec beaiissimo Peiro primo Apostolorum : liogavipro tc, sed, moneo le, vcl impero ac pratcipio, ne tlcficiat /ides tua (Luccc xxu, 32)? Contradicilnr eliam islo- rum contentione benedictionibus nostris , ut in cassum super populum dicere videamur, quidquid eisaDomino precamur, ut recte ac pie vivendo illi placeant, vcl illa, quxpro fldelibus prccaiur Aposlo- seternam, ncc pertinerc ad eos, ile quibus Dominus ait, Venit enim filius hominis qiwrere et salvare quud perierai (Luc. w\, 10) : quia isii, inquiuul, non per- ierant , nec esl qnod in eis salvelnr, vel tanlo pre- lio redimatur ; quia niliil esl in tis vitialum, iiikil teuelur sub diaboli potestate captivum, necproeis " fu^iis eslsanguis, <jui fusus in remissionem legiiur peccatoi iim. Quamquam per baptismum Cbristi etiam parvulorum >' fieri redemptionem liliello suo Cceles- lius iu Carlbaginensi eccle.sia jam confessusest. Sid multi, qui coruin perliibeiilui' cssevel fuisse discijuili, Ii.tc mala, quibus fundamcnli Clirislianx lidei co- iiantur evertere, quacumquc possunl c affirmare non cessant. 6. Unde etiamsi Pelagius Ccelesiiusque eorrccli suni, vel se ista iiumquam scnsissc dininl, et qua> cumque scripta contra eos prolata fueriot, sua csse negant, neeesl quemadmodum dc mcndacio couvin- canlur : generaliter tamen, quicumque dogmatizatct allirmat, humanam sibi ad d viucenda peccata , ct Doi mandata facienda, sufficerc posse naiuram, et eo modo graliae Dei, qua: sanctorumevidenlius ora- lionibus decl.nalur, adversarius invenilur : et qui- cuinqiie negat parvulos per baptismum Christi a per- dilione liberari, et saluiem percipere sempilernam, anathema sii. Quxcumque autem alia cis objiciuntur non dubilamus veneratiouem tuam, cura gesla epi- scopalia (Palwslinas synodi) perspexerit , quic in Orienle in eadem causa confecla dicuntur, id judica- Iusdicens : Flecto qenuameaad Patrem Domini nostri C turam, unde omnes in Dei misericordia gaudeannis. Jesu Cliristi, exquo onuiis paternitas inccclocl in terrn nominatur, ul dcl vobis secundum divitias gloriic smr, virtute corrobornri per Spirilum ejus (Eplics. m, 14). Si ergo voluerimus, benedicendo, super populum di- cere : Dn ilti, Domine, virtutem corroborari per Spiri- tuni tuum : islorum nobis dispulatio contradicit, af- firmans liberum negari arbitrium, si hoc a Deo po- scitur, quod in nostra est potestale. Viriule enim corroborari si volumiis, inquiunt, possumus ea pos- sibilitate naluroe, quam uoii iiiinc accipimus , scd cum crearemiir accepimus. 5. Parvulos eliam propter salutem, quse per Sal- valorem Christum datur, bapiizandos negant; ac sie eos mortifera ista doctrina in xteruum nccant, pro- Ora pro nobis, domine beatissime papa. FPISTOLA XXVII. MILEVITANI CONCILll AD 1NNQCENTIUM PAPAM. 1)1 inimicorum gratias Chrisli pcmiciosam hicrcsim (Hium primum aucloritale sua coerceat. Domino bealissimo mcriloque venerabili et in Chris- to bonorando papae Innocentio, Silvanus e senex, Valentinus, Aurelius, Donatus, Restitltus, Ll- cianus, Alypius, Augustinus, Placentius, Seve- rls, Fortunatus, Possidius, Novatus, Secundus, Maurentius, Leo, FaustiniAnus , Cresconius, MaLCHUS, f LlTTORIUS, FORTUNATUS, DONATUS, « Pib. ms., fusus esset ; Isid. neenon edit. Rom. etconcil. fusus esse, omisso deinde qui fusus : re- stauranlur i'X melioris nota) mss. Clirisli anleiii san- guis in remissionem peccalormn fundendus Mallli. xxvi, 28, legitur. Muedit. Rom. ui apud Merl. perperam hic addi- tur dicunt. lloe ipsum de Coelestio Angusiiiius epist. 157, n. 22, itaeloquilur : Coactusest confiteri propter baptiiandos parvulos, quod et ipsis redemptio sit nr- cessaria. Ubi, inquit, quamqiium noluerit de origtnali peccato nliqnid expressius dicere, tameti ipso ledem- plionis nomine non parum sibi piiescripsil. J In ins. Corb. a 1 inanii, ad nitenda, etsccundis cinis, ad. vitanda : quod et exstal in German. el in editione Angii&tirii prcelatnm esi. Rctinemus lamen D vincenda tum plurium mss. auctoritaie, tum quml iufra episl. 28, u. 15, episcopi quinque rursum scri- buni, Pelagium defendere possibilitatem natura: ad vincenda peccalii et itnpteniia miindntn. Qua prnpterei in Diospolitana synodo compulsus fuerat fateri, quando cnntra lentaliones concupiscenliasque illicitas dimicn- mus, non ex propria volunlate, sed ex adjulorio Dei provenire mctoriam. prima? sedis prorineiw Numidiae Subscribilur. Pnrro Afris periude est senex atque primus :quia apud il- los primatus ei deferebatur, qui ordinalione senior crat. ' Merl. et Crab. eum uno ms.. Lictorhts. Alitfl ix in oiiiiiiuiim iiosii is mss. i'\|o iiiiuiii'. lueni »11- nus apud Augiisiiiiiim et aJ calceni epistolx 128, «ex ecclesim Summensis, ei in fine epistnlae 129, 509 EPISTOL.-E aPONTICANUS, SaTURNINUS, b CrESCONILS, KONOKILS, Lucius, Aueodatus, Pbocessus, Cresconius, Se- CUNDUS, FELIX, ASIATICUS, n RuFINIANUS, FaUSTI- nus, Servus, Tekentius, CltESCONIUS, Sperantius, QUADRATUS, LUCILLUS, SABINUS, J FaUSTINUS, CllES- CONIUS, VlCTOR, e GlCANTIUS, POSSIDHNIUS, A.NTONI- nus, f Innocentius, Pr.csidius, Crescentius, Felix, Antoninus, Victob, Khnoratus, Donatus, Petrus, Pr.€sidius, Cresconics, Laufadius, Delphinus, ex concilio Milevilano in Domino sahiiein. 1. Quia le Dominus graii:o sum praecipno munere in sede aposiolica collocavii, lalenuiue noslris lem- poribus pr.eslilit, ul nobis potius ad culpam negli- gemia; valeat, si apud tuam veneralionem quae pro Ecclesia suggerenda sunt lacuerinius, quani ea lu possis vel fnstiiliosc vel negligcnlcr accipere; ma- guis periculis inlirmorum membrorum Christi pas- loralem diligentiam, qucesumus, adliibere digneris. 2. Nova quippe lueresis et nimium perniciosa Deicognitis, ad lantam perfeclionem jusliti;e siue adjulorio gratiae Salvatoris per solum liherte volun- tatis arbiirium pervenirc, ul ei nnn siljam neccssa- rium dicere, Dimitle nubis debita nostra : illud vcro quod sequilur, .Ye nos inferas in lentalionem (Ibitl , 13), non iia inlelligendum, tamquam divinum adju- lorium poscere debeamus, nc in peccaium lentaii decidamus; sed hoc in nostra esse positum poles- laie, et ad boc implendum solam sufficere hominis voluniaiem : lamquani liustra Apistolus dixerii, ET DECRETA. 570 A Non volentis, neque citrreniis, sed misereniis esi Dei (liom. ix, 16); el, Fidelis Detis, qui vos non permiltil tenlari super id, tjuod potcslis, sed [aciet cum lenlatio- ne etiam exilitin, itt possitis suslinere (I Cor. x, 15). Frustra eiiam Dominus dixerit apostolo Peiro, Rotja- vi pro te, ne deficint fides tua (Lttctr xxn, 52); el om- iiilms suis, Vigilale et orale, ne inlrelis in tertalionein (Maitli. xxiv, 41) : si boc toium est polestalis huma. nae. Pueros iiuoque parvulps, h eisi nullis imbuanlur Christianae gralise sacramentis,babiiuros vitam aeter- nam, ' nequaquam Cbristiana praesumplione conlen- dunt, evacuanles quod dicit Apostolus, Per unuiii lioininein pcccaltiin intrttvit in muitduin, et per pecca- Itim mors, et ita in omnes liomines perlransiil , in quo tiiiines peccaverunt (Rom. v, 12); el alio loco, sicut in ]{ Adam onittes moriiinlur, sic in Chrislo omnes vivifica- buntur (l Cor. xv, 22). Ut ergo alia omiltamus, qua; contra sanctas Scripiuras plurima dissernnt, haec in- terim duo, quibus omnino tolum quod Cbrisliani sumus conantiir evertere, qu;e fidelia corda i susti- nertnt, non esse rogandum Deuin ni conlra peccali nialuin ati|ue ad operandam justitiam sit noster ad- jutor, et non opilulari parvulis ad consequendam vitam aetcrnam Chrisiinnac graiia' sacramentum. 5. Ilaec insiiiuanies aposiolico peclori luo, non opus baheniiis mulia dicere, el laniam impielaiem verbis exaggerare; cum prncul dubio le k ista per moveant, ut ab eis corrigeudis, ne laiius serpant, mullosqiie coniaminenl, vel potius interimanl, dum sub noinine Christi a gratia Chrisli penitus alienant, G oinnino dissimulare non possis. Kiijus auiein perni- ciosissimi erroris auclores esse perhibenlur Pelagius et Coelestius, quos quidem in Fcclesia sanari maln- mus, quani desperaia salule ab Ecclesia resecari, si necessiias nulla compellal.Quorum unus,id cstCo:- lestius, eiiam ad presbytcrium in Asia ' pervenisse edit. concil. posl Rom., Viciorius. Coeteri libri, Li- toriits aut Liitorius. In collniioue Cartbagin. c. 135, Litorius Siitivensis episcopus appcllatur. ■' Rursuin Sabinus, loco Fuusiini, apud Quesn., Lab., Crab., Merl., ul in excmplaribus l>id. re|ieti- lur, refragautibus poiioribus mss. ' Apud Aug., Gignanlius. Hujus autem episcopi :ic noveni subseqiientiuin nomina , propier repei iium Vicloris vocabuluin, usitato tibrariorum lapsu, iu edil. COncil. prablermiltiinliir. 1 Isid. m-s. necnoii alii duoColb. cum Pitli. In- nocentius, Felix, omissis Pnvsidii et Crescenlii nonii- nibus. '' lidit. Riuii. et concil., si nullis, quihus stiffra- gahlur niss. Deindii apud Garii. ei AngUit. iiuioven- lur. Leclioni etsinullis favet illud superioris cpislo- las n. 5, promiltentes etiaBSI non baptizentur, Itubi- lnros vitatn wtcnuim. Inde eliani perspietitini eslgra- tiw Cliristianm sacramenta hic baptismuin vocari. 1 Pro iieqiittquiiin, Garner. suhslit :il nequain : quod cxiude in edit. Aug. translalum. Ambigtiilas lolle- tur, si legeris pratsumptione nequaquam Christiana. D k Apnd Qnesn. el Aug., te ittt permoveant . 1 Rein ita narr.it Mar. Mercalor Cominon. c. 1 idit. Baluz. p. 135. Cceleslius de sex capilnlis in Carthaginensi concilio accusaius, eaque damnare ju^sus, sed nultii modo acquiesceits, ecclesiaslica com- miinione privttlus cst. A qita sentenlia ad Romani epi- scopi examen credidit ttppelLinduin : qua mox ideni appellatione neglecla, Epfiesum Asiceitrbem conteiitlit, ibique ausus esl per obreptioneni laettm vresbtjlerii pcere. Antea circu exiltim aiioi 411, lesie Augusii- iio epist. 157, ii. 22, Carlbagine ronstitutus, in ejiistlem cirilttlis ecclesia ja u ad presbylerii honorem subrepere ctepertU : sed fidetissima libertale fratrum prcpler lias ipnts conlru Cliristi graliam disputaliones usque adjudicium episcopale perduclus esi. Kxsiai ad eniii Nesiorii epistola apud Mar. Mercatorem pag. 151, lioiiorabili et religiosissimo presbylero Cniesiio inscripta. 5TI .ra dicitur. De quo anie paucos amios quid geslum ftie- A rnine a ftdelibus intelligi ostendunl. Quod item itit, ril, saneliias lua de Cartliagiuensi ecclesia » mclius insiruiiur. Pelagiusvero, sicui a quilmsdam fratribus noslris missaj loqmintur epistolfec, Jerosolymis con- siiitilns iioiiiiullos fullere asscritur. Verumtainen niulto plures, qui ejtis sensus diligentius indagare potiieruiii, adversus etim pro gratia Clnisti, et ca- tholicoe fidei verilate confligunt, sed piteeipue sanc- lus lilitis tiius, frater et compresbyter noster lliero- liyinus. Sed arbilramur, adjuvante misericordia Do- inini Dei nostri, qui te et regere consulenieiii, el orantem cxaudire b dignatttr, auclorilali sanctitatis luaj, c de sanclarum Scriptilfaruin aiieloiitale de- proiiipttv, facilius eos, qni lam perversa et pcrnicio- sa seiiliiinl, esse cessuros; tit de correcliono poiius hominem posse sine peccato esse si velit, quo sensu vere, quove, eliamsi non sine errore, tolcrabililer tamen dicatur, explicant. Doinino beatissimo, meriioqiie lionoraiidissinio fra- tri I.nnocentio pap;e, Auiielius, Alvpius, Augus- tinus, Evodius, et Possidius in Doniino saluteni. 1. De conciliis duobus proviuciui Carlliagincnsis alqueNumidia:, ad luam sanclitalein a non parvo epi- scoportim numero subscripias litteras niisimus con- tra inimicos gralia: Cbrisli, <j ui confidiini in virtute suaet creatori noslro quodanimodo dicunt : Tu nos fecisii liomines, justos aulem ipsi nos lecimus; qui naturatn buinanani ideo dicunl liberain, nequxrant liberatorem ; ideo salvam, ul supeiflniim judicent eorum congralulemiir, quam contrisienuir interitu, B salvatorem. Tanlum enim dicuut valcnicin, ut suis doniine beaiissime. Quodlibet aulem ipsi eliganl, ccrte vel aliis, quos plurimos posstini, si ab cis dis- simtilelui', snis l:u|tieis implicare, cernit venerabili- las lua iuslanter et celeriler providendum. Ibtc ad sanctiialem luam de concilio Numiditie scripta di- reximus, imltantes cl Cartbaginensem ecclesiam et viribus semel iu oiigine suoe crealionis acceptis, possit per libernm arbitrium, nibil ulterius adjuvan- te ibitis gratia qui creavii, domare el exsliiiguere ouiiics copidiiates, lenlaiionesque superare. Mulli- que eorum iiisiirgiint adversum nos, ct dicunl ani- niie noslra: : Non est salus illi in Deo ejus (Psat. Carthagineiisis provincix coepiscopos nostros, quos »n> 3)- Familia Cliristi qua; dicit, Quando infirmvr, ad sedem apostvilicain,quam bealus illustras, de bac causa scripsisse comperiiiius. (Et alia manu : ) Me- nior nostri in Dei giatia augearis, doinine beatissi- ine, meiitoque venerabilis et in Cbristo honorande, sancte papa.