Innocent I → destinatário desconhecido

SEU LITTERARUM PFI.AGII AD PAPAM INNOCENTIUM, POST MORTEM EIUs, SED CIM EUM DEFUNCTUM NESCI- RET, SCRIPTARUM FRAGMENTA. 1. 7« his, tcsle Auyuslino ( Lib.de Graiia Cliristi, c. 50), Pelagius dicit , esse de quibus eum homines infamnre conaniur : unum , quod neget pnrvulis baptismi sacramentuni , et absque redemptione B Clirisii aliquibus ccelorum regna promitiat : aliud, Diu mirati sumus , dilectionis litse lilteris leclis, qnod iia dicnt posse hominem vitnre peccalum, ut hsereticos Pholini venena sectantes in tcniiorio Dei excluri.it atixiliiini, et in lantuin libero couGdat dileclionis tuse non solum esse , sed ct publice sibi arbitrio, tit gratiae repudiel ndjutorium. cnnveniicula in nliquoruni possessionibusprceparare; 2. Prosequitur Augustinus (Ibid., c. 51) : His cum cum de tolo pene orbe nusquam lam miilli, quam inridiosus de inimicis suis admisruisset querelas, ad apud vos , delrgerint babitnre. Qnorum doctrina: rem ita venit : Ecce apud beatitudinem luam cpistula nefiriae aucior Marcus, dudum de Urbe pulsus, isia me purget , in qua pure nique simpliciier ad temerilnlis tanlae diictus est audacia, ut primum peccandum et ad non peccandum integrum liberum sibi inler eos vindicci locum. Sed ne ullerius de- arbilrium bnbere nos dicimus, quod in omnibus baccliandi habeant faculiniem, et nnimns simplicium bonis operibus divino adjnvatur semper auxilio. ac r rusticanorum secum in gebennam, cui destinali 5. Deinde, inquil Augustinus (Ibid.), cum de homi- suni, (raliant, acium esl adversus eos a s riefenso- nis condilione, et ad peccandum aiquc non percundum ribus Ecclesi;c nosure, quo eos possinl expcllere : nalurali cjus possibiliiatc qiuvdam interposuisset , ad- aceipiiur, sed ecclesiam singularem uni presbytero aildietain sonat. Eodem intcilectu et supra episi. 25, n. 8. ali liinnceniio ipso usurpalur. 0 Pnscli. Qiiesuellus in i Leonis epislolam, not. i, pro cerlo ponens vorem dioecesis rix illis temporibus (Leonis) es?e prolatam a Romanis vel Orientalium partium episcopis pro parocltiu provinciali aticui epi- scopo subjecta , liiiuc silii objicit Innocenlii locuin, in eoipie silii videri nit, vocem dicecesis sumi pro adininislraiione, lieet banc eo, quo nunc frcqiiens est, iisu et iiiiic Afris, et postLeonis lempora Gallis familinrem fnisse fateatur. Ai ciim diceceses, prout licc vo\ administrnlionem sonat, du.e laniuin in Itnli.i tunc essent , Knmana scilicet, cui Koinauus pr&erat aniisies, elltalica, que Mediolanensi cpi- scopn suberat, co iniellectu Nomeiilana paroscia nd Roinani nniistitis, non ad Ursi aut Florentini dice- cesini periinebnl. Sed ei dicecesis vocabulum pro territorio episcopali ab Hilaro Leonis successore, ui ei a Gclasio, Vigilio, etc.usurpaium visurisuunis. Idem ejus usiis est tum in Augustini epistola 20'J, n. 8. tuin in liis concilii Tolelnni i. can.20: Placuit ex liac dic nullum aliuin , nisi episcopum, ckrisina con/icere, et per dioecesim destinare. Neque iniiieo poslea castigalus fuit. Porro incurrere Cl offendere 'f\\\\\i\ syniinyina siinl. Apud Dionysium pramotaiur Innoccnlii decretum xli\ de Donosiaiis, quod Judieis sint comparandi. Qnae Eumtti,! eXindeab nlus cauontim compilAloribtls c\- C scripla, cnm in omnibus mss. lum in priscis eriit. Concil. ae Rom. olitinuil. Immo ex liac suinma et altera superioris epis.iol;c 16 siniul copnlatis Cresco- nius bre>iaiii sui cnpilnluin 58 conflavil in linnc niorinm : l)e Donosiari; iuvrelicis, quod Jttda-is sint compiu andi. Et de suscipiendis clericis, auo; idem Douosits unteqitam ilamnarelur ordiuavit. Ex derretis papiv lnnoceiilii tit. xlix el l. Hinc faclum, m Mer- iinus geminuin illum liuilum epistoht: buic prjeinit- tens, superioreni epislolam 16, tamquam hujus rapi- iiilnm seciindnm <-i subjeceril. B ■ n > s i qiiidem Pho- liniqiie, ul prsevin io epislolam 9 Sii icii Moniio n. 7, observavitmis, aflines ernni hxreses; niliil lainen est riir a litier.i iliscedamus episiol.e nosii-.v, in qua sectnloruin 1'hnlini, iion lionosi , meulio occurrit. Ininio ii nri Seniensein in Cronlia, seu , ut olim vo- cabant, in Liburiiin, non ad Seneuseui iu lletruria episcopuin h.i-c cpisiola scripla esi. Pliotiui, nou Bonosi asserlas in e.i notnri extra conlroversinm erit. _ Praeierea Pholinuni , cuni Sirmii in Paniionia, cuj " Lihurnia vicina est, episcopus esset, provincias illas Incrcsis snaj veneno inleeisse nemo ignorai, Diinum Iiitiocemio de liaeresi senno est, quam loio pene orbe disseminalnin inniiil, quori snne in Pliotiiiiniiain magis, qiinm in Bonnsiacnm recens obortnm conve- nit. Ivjns aiiieni lccresi-, quum lniioceuiiu< argiiilj auctor ilii iiur Marcus, non qnia illam excogilarit, sed quiaseilulioreininea prop:igaiidaoperanipra:sefeireH 609 EPISTOL.t: ET DECRETA. 610 junxit : Quam liheri arbitrii poieslatem dicimus in A 5. Sed et ab hislitteris ad fidei suoe librum, f|iieni ouinibus es-c generaliler, in Cliristianis, in Jurlseis iis subnexucrat, vult iransire lcctorem {IbiU., c. 52). atque Geiitililnis. In oninibusest liberuin arbitrium Is porro fiilei liber loius insertus Sermoni alias Au- xqualiler pcr naturam : sed ii. solis Chiistianis ju- gnsiini dc Tempore 191, nnnc append. 236, n. 2 et vainr a gratia. In illis niiduin et inenne est condi- seiiq. ac prxlerea seorsim ediius esl in appendice tioiiis binium: in bis vero qui ad Chrislum perti- to. x novae edilionis cjusdeni sancli, pag. 96, sicut ncnt, Clirisli munitur auxilio. Illi ideo judicandi ctapuil lliernnymiim, cui olim ascriplus fucrai. atque damnaudi sunt, qnia cum habeant liberum 6. Prseterea in litleris iljis, c quas, i inqtiji Augu- arhitrium, per quod ad (idem venire possent, et Dei stinus (lib.de Peccato origin., n. 19 , 20 el 21), graliara a promereri, male iilunlur liberiaie conce^sa. < Romam misit ad bealae niemorhe papam liinncen- Ili vero reiiiiinerandi snnl, qni bene libero utentes arbinio, merenlur Dnmini gratiam, cl ejus mandata cusiodiunt. i. Item advcrsarios suos ad librorum, quos pri- dem coiiscrip>crat, lectionem provocabat bis verbis « tium, el qiioniaiu in corpore euin non invcncrunt, < sancto papae Zusimo datae sunt, el ad me directe, (Ibid., c. 55) : i Lcgant illam epislolam b, quam ad B bus coelorum regna promillat. > Et cnm dixisset, sancium virum Patilinum tpiscopum anle duodecim « iiumquam se vel impiiim aliquem hxreticiim au- fere annns scripsimus, quae trecenlis forte versibus disse, qui boc de parvulis diceret, > subjiciebat : nihil aliud quam Dei graliim et auxiliiim conliletur, « Quis enim iia evangelicaj leciionis ignarus cst, nosque mlnl oiiiiiino buni facere posse sine Deo. Le- qui lioc non modo aflirmare conetur, sed qui vel le- gaui eiiuii epislnlam c ad sanelum Conslantium vitcr dicerc auteiiam sentire possil? Deiude quis episcopnni (Ibid., c. 56), ubi breviter qiiidem, sed tani impius, qui parvulos exsorles regni cocloruni plane lilicro hominis arbitrio Dei gratiam auxiliiiin- qne ronjunxi. Legantetiamquam d ad sacramClirisii virginem Demeiriadem in Oriente eonscripsimus (Ibid., e. 57) : ei invcnient nns iia hominis laudare naliiram, ul Dci semper graliae addamns aiixilium. Legaut eliam reccns nieum ° opiisculiim (Ibid., c. 41), quod pro libero nuper arbitrio ederecom- pulsi siinius : et agnoscent quam inique nos nega- essc vclii, diim eos bapiizari etin Chrislo renasci 7. Simul cuui Pclagii pnediciis liiteris ac libello fidei ad Innocentium missa esi, simiilque Innocentii successori Zosimo reddita epistola Praylii Hierosoly- miiaui episcopi, de qna boc iiuuin a Zosimo disci- miis, qiiud in ca Praylins Joannis successor catisaj tione graii.e infamare gestierinl, qui per iniiim pene C Pelngii enixius adslipulatur iniervenil (Epkt. 3 , ipsius tixtuin operisperfecieatqueiutegreei liberum n. 2). arbiirium cuiifucmur el graliam. > •' Ue hac ita idem Doclur loqniltir : < Istam sane lcpi, miliiqiie pcne peisnaseral, banc illnm gratiam, de qni i|ii.i'-iin e»i, confiteri. Scd cuin iu inanus meas et nlia venissent, qu;e poslerius latiusque cnnscripsil, vidi qiiemadinoilnm polucrit etiam illic gratiain nominarc, sub ambigua generalilalc quid siiniret alocoiidcns, graiia; lamen vncabulo fran- gen* invidiam nQeiisioneimiue declinans. > ln boc auiein Pnlagii opere virus laiens reiegil Augusiiiius ei>i>i. olmi 143, iuiiic 188, ad Juliauain,ad cujus epi- slobe calcem liauc Pelagii ad Iniioccniiiim, immo ei biinc i siiui lociiin nini ubscure nntai ubi ait : < In qiiadam veru cpisiola sua iilcm Pelagius , ubi et notnen siium a|ieilissime ponit, nec nonnn sacra; virginis lacel, dirit ail eam se scripsiNsc, etejusdcm sei nperis le-tinmiiio pinbaie niiilur. se gi.iliam Dei, qiiam vel laceie vel ncg.ire asseiitur, aperiis- sime cniiliteri. > cDe opusculo liocca esl Augiisiini censnra. < Qua- luci biinl bbri npcris bujus, ci bus lcgi... Sed in 8. Qui aulem praedicta legcrit litlerarum Pelagii bis etiam quatuor libris qmrcumqne pro gralia vi- detur dicere, qua juvanmr ut declinemus a malo boniunqne faciamus, ita dicit, ui niilln nioilo a ver- bnrum aiiibiguiiale disccdal quam discipulis sic possit cxpnnere, iil iiulluni anxilium gratic credaut qna natura; possibililas adjuvetur, nisi in lege atque doclrina. > Et puucis inlermissis : < Sed hoc adju- toiiiun legis at<|ue docirina: eiiam proplieiicis luisse leinporibus, adjtitoriiim auiem gratiae, qiwe (iroprie gratia nuncupatur, in Clirisii csse arbilraiur exem- plo;qnoil nilnlominus ad doctrinain peninere per- spiciiis, quai nobis evangelica pnedicatur. > Clnisii ali.|uibus coelorum regua promillunl... Obii- citnr auiem illis. quod non baplizalos parvnlos no- lunt ilauinatioui pnini homiuis obnoxios confileri. > quaiit libct operiai, pleruimiue aperire compelli- lur, fcccruni noliis et i-ta suspecta, ut altenlius in- luentes invcniremiis amliigua. > (.11 APPENDIX AD EPISTULAS S, 1NN0CENTII I PAPjE. 613 fra^menu, necnon Augusiini, qui omnes vafri bujus A secum demlil, neque siiam iu lerris divinilaiem Uuprciici aries ac subterlugia probe noverat, sub- nexas observationes expenderit, audierilque siniul eimulem llierosolyniiiani anlistiiis coinmendaiione probaium atque laiulaiuni esse ; is sane Zosiiuuui, simpliciter verba illius ul snnabant accipienteiii , decipi ab eo poluisse iuinus mirabiiur. MONITUM IN FKAGMENTUM SEQUENS. (Spicileg. Maii, tom. III.) Siiperioribus epislolis Innocentii I vulgatis ssnpe ettbneciimus raiiorem partem ex ejus Inedha epi- stola ad SeverianumGabalorumeptseonum. Li|iiideiii in cudice Arabii o non Gubula sed lltuala scribilur, qu c leclio viin qiiamdam accipit ex co qiiod Aila epfscopalis est urbs Palocstinx apud Lequiuium Or. I. III, p. 758; sed lameii in paucissimis quos adeptus esi ; sed ipse Deus eral, ipse corpus suum in Virginis utero efformavii ; m que ulluin in suo corpore cimliciendo sociuin babuit, sed unus ipse cmifecil. Conliteniur auieni in oinnibus quie ab buiiianitaiefiebaiii.comiieui fui-se divinilateni.qutB nullo iini(|iiain vel uiininio lemporis arliculo ab liumaiiitaie sejuucla fuil. Confneniiir eliani, eo ipso lempine quo uostar e ccelis Servator advenit, aique in Yirginis Mariu; uleruin descendit, diviniiaiem cum biiniaiiiuuc cniijimxisse, quic nuiuipiaiii ulla in ic vel actiune divisa: fuerunt, qiiaudnquideiu tudivir sibiles erant. Ac veluti ejus divinitas liue caret, ita et ejusdem liumaniias post rcsuiretiioneiu in selcr- iiiiin iiianel. Lac de feinina suxil, niliiloniiuus divini- cli. . Lequinius novit ejus urbis episci.pis, Srvcrianus g las at ,ue liiimaiiiias unuiu (tlirntum) consliluebaiil. nou censelur. StJlim igiturde SeveriaiioGabaloium, j^ec quisquaui puiet, quo teuipore divinum in lerris iirbis Itein SyrsB, episcopo cogitavi, qui cpntempo- raiieus luii Ihnoeentio; quodque magis interesi in noiitia epistolaFimi Iuuoceniii deperdiiarum apud Constaniiiiin p. y2l cngu.iscimus, inler Seveiia- nuin et limocentium epislulas mUsitalas; luisse. Praeterea panlo infVa in codice Arabico fragmentum ileui Severiani legiiur, qno loco non llaiula, sed Gabala sedes ejus episco|ialis diciiur. Mendiim igi- lur Arabici codicis e.\ litterul.e similitudine coor- tum esi. Iloc ergo epislolare Iinioceotii fragmeniiiin ab Arabe boiuine nobis consei vatuni giatanter acci- piaiuus. EPISTOLA XLlll. 6EU FRAGMENTUM EPISTOL.E QCAM AD SEVERIANUM EPI- SC0PUM SCRIPsIT INNOCENTIUS UNUS EX PRIMIS ROM.E EPISCOPIS. Verbuiu ad suscipieudlim abs Ji.anup. iiaplisniiim acce^sit, tunc iiiitium diviniiaiis ejus luisse, cum videlicet vocein p.itris e cuelo exeunlcni Joannes audivil. llaud sane ila res se bab>i ; verum ipso leni- piu is articulo, quo in uierum Viruinis desceudit, uniim cuin corpore et divinitale iuilividunin cffec- tum esl; fuitque divinilas cor| oris cousois, atquc inimuiabili quadain ratione el inseparabili facia est uuica unilas. Diviuilas ab bumanilatc non est se- jiincta. Christo in cruce exisiente, divinilas ab ejus biiiiianitate non secessil. In coeluni asrendit ctim corpore quod de Virgine Marii suiiipsil,aiqiie ad op- timi Patris sui dexteram sedit. Ilnec fldes nosira Cum divinum e ecelis Verbum advenil, et in Vir- C esi. Qoi autem non iia credunt, eos catbolica Eccle- ginis sancta; Mariie visceiibus, de qua caruem sia expellit, immo auctor ejusdem Deiw exconimuni- sumpsit, babitavii, uequaquam corpus suuni de ccelo cat. Laus Deo iu aMernum ! Amen. /LPPENl AD EPISTOLAS S. INNOGESTII I PAPI. NOTITIA EPISTOLARUM NON EXSTANTIUM, QU^ AD INNOCENTIUM ATTINENT. (D. Coust. Episl. Honi. Ponlif. loni. I.) 1. Anno 404, mense Aprili. < Litlerw T heopliili att- verstts Joannem Clirys. — Tlieophilus Alexandiinus episcupus epMola ad lunocentiuin scripta, et per Alexandiiiinm leclnrein delala, Joannem a se depo- siluni rcfcrcbat. Qiiam cpistolam, inquil Palladius, Dial. c. 1, pag. 9, cum legisseubeatus papa Inno- centius, parum abfuii, qnin lemeiilatcin Thcophili alquc superbiam coudemnaret, quod elsolusscri- psisset, nec tlaram cjus rci noliliani misisset, ncc cur aut quibuscuni Juannein deposuerat iiulieasset. • Ilsec epistola piima ex iis fuit, quas limoeenlius de Joannis causa, posiquam ille ab episcopatu dejeclus D est, accepit. Quapropter statim a Jonnnis deposi- lioiie, post luniultum niagno sabbaio in Ecclcsia Conslanlinop. exciiatnm, boc est inense Aprili anni 404, scripta jure existiinetur. Ad bane opistolam, ant ad alteram, de qua nuni. 4 dicluri sumus, refe- reiulum videtur, quod Palladius pag. 151 de Tbeo- pliilo scribit : i Is in sua ad Iiiiioceniimn papam epistola, vitiiperans beatum Joannem, Epiphanium nominat saiulissiiiiuin, quem inquil, aulea probris afleccral ut ba-reticum aut sibisniaiiciim. > a. Eodem tempore. Epislola; ires i» grntiam Jottii- — nis. Triduo postquam proxima; Tbcopliili liltenc 613 JNQTITIA EPISTOI.ARUM NO.N EXSTANTIUM, ETC 61* Jnnoccntio roddiUe sunl, inquii Palladius, pag. 9 et A venii presbyter Consta,,.i,,<,poliLa„:fiLcclesi;e Theo- 10, i quatuor episco|»i e panibus Joannis viri reli- giosi, Pansophius Pisidi», Pappus Syrise, Demetrius Galatiiu secundae, Eugenius Phrygiac tres epistolas (Innocenlio) tradlderunt, nnam Joannis episcopi alleram 40 episcoporuin de commmiione Joannis, tertiam cleii Joannis, oinnes inter se cousentienles, et indisciplinalorum quorumdam tumullum signiii- canies. » E trihus illis epislolis sola Joannis, id cst superior quarla, ad nos pervenii. Si auiem Ires inter se consentiebant, ex eo quod in epistola Joan- nis etiamniim leginius , uon latet oniiiino quid in aliis (liiahns efferebatur. 3. Anno 404, circa Junium. Innocenlii communica- toriai littenv ad utramque partem. — Tunc Innocen lilis II lecniij noniiiie, reddens episto'as synodi Joaimis viginti (niiiique episcoporum aia pajulo plus, quiuiu doccliaut etJoanncin miliinri inuiiu uihe expulsiim, ei Ciiciisiiiii in cxsiliiiin esse inissum, atque sinccu- sani essc ecclesiaiii. » Pono boc incendium anno 404, Junii 20 die, touligisse memoiali.r. Ex (|uu se- (|iiilur, ul endeiii iiiiuse exeunle Jilterae illa: con- scripi.e fuerint. In Codice Thcod. lih. X\l, lil. 2, lcx 37 exsiat, inensis Augiisli «9 die d.ita, q„a ciim pliirimi Joannis clerici liujus incendii causa cusiodi.e tradiii fuissent, at.|iie iiiquisilioiic facia millus in- ventusesscireus, illos Arcadms relaxari jugsit. 6. Kodem lempore, Juaimis aclnrsarii sciibunt. — Paulo iiosi Acacii, Pauli, Anliochi, Severiani ac ... - r ■ "*-'", i iiin, .liiiiiiriii, .-evcnao, ac aC! l"'"sl"cle"d""' «lu», donec cjiis firmand* B paucorum alion,,,, l,|,e,,,s (Pallad. pag 26) , i„ S a lll t'1'l'Pl ilnas urliull .«I.I.I.. .. ... s "■*» '""/>' "> tempus allulgerel, duas scripsit epistolas, uiiam Theophilo eique adhoerenlibus, et alleram Joanni ac sociis qiiibos qiiidem litleris ulrique parli coiiiniuiiio- nemstiamimperiiebat.De illis Palladius,cap.5, pag. 22 ei 25, hoe tanuiiii memoriae commendavil : i Ad hae beatus lnniiceniius utiique parii pares liiieias comiiiiiiiioiiis mlsit, improbans judiciiim quod a Tlieophilo lacium videbatur, dicens debere aliam cogi synodum Irreprehensibilem Occidenialiuni ct Orieiiialiiiin ; priinum qiiideni secedenlibus ab illo consessu amicis, deinde ei inimicis ; a ueuiris enim Utplurimum recium proficisci judiciuin. » Quicatitein ad paitcs Joannissciiptaerai, a Denielrio Pi.-itiunlis in Galatia secunda metropolitano episcopo, qul no • —' f" • 'i"' ■■"- iiiiii comiiieiniaiione niill TisiinM cum Pansopliio, Pappo et Eugenio Ron.am C nali Theasills el Ev0(]iu, quilius calumnialiaiilur J mii.cui, quasi eccle.-iain incemlisset, ad lunnccntiuiii » perttiltt b uncio pa. teriiiisiioiiiine, omni contumelia digiius, nec ad eas Iiuioteiilitis respondere dignatus esl. 7. Eudem tempore, Afri Jnuocentio legatos suos commendant. — Ad idem lempiis atiincni Cartluui- nensis comilii, anno 404, vi kalemlas Julias, babiti ad Innoeeiuium papam !jiie,x , Cod. can. eccl. Afric. sub fiiiem cap. 93 iueinorata'. Ubi eiiim ln c conciliuni legatioiicm decrevit ad inipeialores mit- tcndain, qua leges ad reprimendani Donatisiaruiu pelulaiiliain rogareniur, sialim addil : • Lilleric cliam ad cpiscopuin Romamc Ecclesix pro legatn, rum comiiienilalioiie iniiieiube. » Ttini lcgaii desii- veiierai, perlaia esl. Eiigenitim vero liac occasioiie Orienlem percttrrisse, alque istis Innoceniii papie lilteiis ostensis Romanorniri cuni Joaitne episcopo oommunio probasse Palladlus, pag. -27, iradit. H;c lilleraj ablnnncenlio brevi inlervallu posiquam supcriores seu Theophili, seu Joannis ejusque par- lium accepii, ira„smiss:e sunt. 4. Cirea idem tempus iitierm Tlieophili conlra Joaunem. — Exinde liinoceniio redditic simt iicra- t:v. Theophili Alexandrini episcopi lilier;e,dequibus P illadius h;cc hal.el : Paucis post dielius, quam I„- nocentius proxime dicias epistolas scripslsset, i ad- venit quidani Theophili presbyierPetrus cum Mar- tyrio e. clesi;.. CP. diacono, qui reddiderunl Theoplii ,;,,„„ '■ ..._„,„,,,, iioiioui et Arcauu (lisMdia iiiiiieiliiiieiiloer.iii mm iisque dat;e qualuor epi- stola;, quas Possidius in calalogo episiolaruni Au- gusiiui sic contiiiua serie receoset : « Iiinocenlio episcopo, imperaloribus , Siilieboni, prajfectis Iia- li;c » Endc liiteras ilias ah Angusiiuo conscripias cssecolligilur. 8. Circa tnenscm Aiigustum rescribit Innoccniius cinscopissyiwdiJoannis. - Iuunceniiiis Tlieotecno, qui episcoporum synodi Joaiuis episiolas ip>i allti- lerai, Iiltera3 ad Joanueni ac caqeros coiiimimioiiis ejiissflciosreddidii, quil.us c cos cuin lacrymis b.mo aiiinio esse liortal.atur : siquidem opem illis fcne, quia potentes ad malinn obsiarcni , non posset. i Sic poiro loqiieb.itur Innoreniius , qnia maiiifesia llonorii el Arcadii dissidia inipednneiuo erant, quo- triginta s.x episcopis, quorum viginii novem ^Egy- ptn, ct aliarum regionum septem eram, condem- naiiis videl.auir. » Ilis atilem aciis perlectis, eodem Palladio testc, i nnllas graves esse accusationes, neque Joaniiem adfuisse, neque coram reprehen- sumessc ilnnocentius cmperlt. Liiie.is illis d rescripscrit ls papa, |„ ejus episiola 5 legcre esi. S. Aiwo 401, menst Junio. Litterm pro Joanne. — Vix dimiserai 1 .ceiniusPctrumetMartyiluni, qui proximam Theophili epistolam ailulerant, cum vi- ginti qui„|iic eplscoporum ac pauloampiitis, qui de Joannis synudo eraut, litteras accepit. Quipne, iii- quit Palladius, pag. 24, , modico post tempore ad- quaerendiin) erat, convocarelur. Tbeoteciiiis autein episcoporuni syoodi Joannis episiolas ad Imiocen- liiim pcrlalurus, posl 24 uiensi, J„„i, dicm C „.t,„. tiiiopoli Romam profeclus fiieial : adeoque ucc quod illis rescripsit Iiiniicciiiius, ciiius incnse Auguslo subsequcnie tradi eidem poiuii. 9. Anno iOi, circa Novemb., Porplujrii ad Inno- centium littera. — Cum i„ Armeiiia cxsiilarei Joan- nes Chrysoslomus, accilil ui Flaviaim.- Aniiuthcn- sis episcopu5 moi.Tci.ir [P.dUd. w§, 144). Tum Porphyiiusii, ejus locuin ab Acatio, Soveiiai.o ,l Aniiocho ordmalus.de ordinaiione sua li.nocentium staiim ceriiorcni fecil. Verum, Palladio teste, pag. 615 APPENDIX AD EPISTOLAS 141, Iniiocentii responso digmis liahitus non fnit. A Quam perversi fuerint illius niorcs, fuse idem Palla- dius, pag. 14*2 et seq. exponit. Ex Arcadii autem conslitulione, qua: Codici Tlieod. lib. xvi , tit. 4, leg. 6, in-erta esl, Porphyrium anno 4t:4, ante 18 inen- sis Nnvembris diem ordinaium fuissc cnnslat. 10. Anno 105, Innocentius ad Afros rescribil , ejns- que lillerce in concilio reiitaulitr. — In concilio Car- lliagiiiensi, quod anno 405, x kalendas Seplembris, celebraium est, recitalas snnt Innocenlii liiiera:, qni- bus cavebaiur ne ad Iransmarina episcopi facilc per- gerent (Cod. can. eccl. A(r., c. 94). Hse Rnma in Afiicam relalae credunlur per Tlieasiuni aique Evo- dium, qui mcnsc Junio anni 404 ad imperalorein cuin litteris ad Innocenlium legali fuerant. llbi vero recilat;e sunt prasdicta: Innocenlii liiierao, < hoc ip- B suin, > qund in illis praescribebatur, « episcoporuin sentenliis confirmaliiin fuil. > Jam antea in Sardi- censi concilio, can. 8, maxinie propter Afros decre- lum fuerat, « ne episcopi ad coinitalum acced.int, liisi forte ii qui religiosissimi imperatoris litteris in- vitati fuerint vel voeati, > cum videlicel expostulas- set Gratns Cartli iginensis episcopus, qund ea de re sua ipsius consilia spernerentur. Ne lainen binc coniinunes ecclesiarum utilitates negligi coniingeret, addidit eadem synodus, can. 9, ul si episcopi preces pro viduis aut pupillis aliisve iniqna vi opprcssis of- fercndas liaberenl, non pei ferrent ipsi per se, sed 11. Circa initium ann. 405, Exsuperii epistola. — Ad anni 405 inilia pei tinere videlur Exsnperii To- iosani episcopi epistola varias coiupleclens qua:siio- nes, quibus Innocenlius per epislolam 0 saiisfacit. 12. Quindecim episcoporum ad Innoccntiwn lilte- rce. — Circa idem lenipus accepil Iiinoceniius epi- scoporuin qiiindeeim e synodo Joannis lilleras, quas Palladius, pag. 20, iiiemoral liis verbis : « Post Cy- riacum advenit Eulysius episcopus Apamex Biiliy- ni;e, reddens littcras quindecim episeoporum e sy- nodo Jnannis, in quibus et priorem ei prxsenlem loiius Constantinopolis direplionein describebant. > " Quibus verbis proxime prainiilit Palladius, Euly- siuui Synnadorum episcopuni , nullas qnidem feren- tem epislolas, sed ad ea quae gerebanlur enarranda idoneuni, Roniain cnnfugisse, coiniiiotuin videlicet inii|Uilate imperialis pwcepti, quo edicebatur : « Si quis noii coinmuniccl Theopliilo, Arsacio et Porpliy- rio, ille quidem episcopatu arcealur, ac siniu! amii- lalqiiam visus fueril babcre subslanliani pecunia- rum, > Unde leinpus expiscari licel, qno liiler;e ill;c Ininicenlio reddila; sunt. Vel eniin ibi indicalur Ar- cadii pra;cepluin < de liis, qui ab Arsacii, Theophili, Porpliyiii revereuiis-iiiioriiin sacrix; legis anlisiilum coiniiiunione dissentiuni, ab Ecclcsia procul dubio S. 1NNOCENTII 1 PAP-E. 610 repellendis > (Cod. Th. lib. xvi, lit. 4, leg. 6),vel aliquod posterius, iu quo priori poena; adjeeta sil niulcla peciinia;. Atqui Arcadii constilulio adreeiores provinciarum dala le^ilur xiv kalendas Decembris CP. Honorio el Arisienacto coss. , hoc esl anno 404, niensis Novembris 18die. Ex quo pracdiclas quinde- cim episcoporuni liueras liinoccnlio anle inilium an- ni 405 reddi nequivisse conficilur, lametsi eas exis- limare liceat circa exiium anni 404 conscriptas. 13. Anysii Tkessalonic. episcopi ad Innocentiitm epislolu. — Idein Eulysius siiiiul ad Iniioceniiiiin at- lulit epislolani « Anysii optiuii senis , > ut loquitur Palladius, pag. 27, « qui Romanae Ecelesi;e (in causa Jiiannis) jndicio stare se scribebat. > 14. Edictum contia clericos qui cum Joanne com- municabant. — Elapso niense post advcnlum Cyriaci Synnadoruin episcopi, Romain iiem accessn Palla- dius Ilelenopolis cpiscopus , Lausiacx scriplor , exempluni ferens edicti, quod Palladius alier iu Yita Chrysostonii, pag. 27, sic exprimii : « Quicumqiie occnliaverit oiunino episcopum aut cleiicum qui conununicet cuni Joanne, doniiis ejus puhlicelur, > Quibus verbis eum notare ac suniniaiim perslriugere illud arbilrainiir, quod Arcadius, anno 404, Angusti 29 die sanxil in liunc nioduin : « Nec proscriplionis periculo domus careanl, qnas episcopos vel clerieos per<'gr'nios post publicatioiiem edictorum et nosir;c serenitaiis alfatus probabitur suscepisse : pari fmnia servanda, si qnas doiuus cives clericos nova ac lu- inultuosa conventicula exlra ecclesiani celebrautes susceperint > (Cod. Th. lib, xvi, tit. 2, leg. 37). 15. Cleri CP. ad Innocenlium lilterce. — P»st Pal- ladii in llrljem ingressum, codeni deveuere « Ger- manus preshyter el Cassianus viri religiosi lilieras loiius cleri Joannis (Innocentio) reddenles (Pallad. pug. 27), quihiis scribunt suam ipsorum Eccle.-iam vinialquelyraniiiileni perpessam esse, episeopo suo inililari inanu ijeclo, inque exsilium aclo per factio- iicm Acacii Bei03;e episcopi, Tlieophili Alcxi.ndiioi, Anliochi lloleinaidis, et Severiani Gabaloruin. > Ab istarum lilterarum exordio pii illi clcrici plura pio- ferebant Scriplurarum lestiinonia, in quibus conso- lalionem habere se leslificabantur. Deiude ubi epi- scoporum, qui Joanni advcrsahaniur, violeiiliam, neciion canones, qiiibus faeinora sua lueri couabau- tur, exposuerant, quid de canonibus illis sentieu- dum esset, expeiebant. Ipsis rescripsit Innocentius, ejusque epistola, nempesepiima, ad nos peryeuit. 16. Aliiiuanlo post delata; tum episcoporum Caria; , tum presbtjterorum Anliochice Uttcnv. — Demetiios Pesinuntis episcopus , ciim Oi ienteni peragrasset, Iioiuam denuo post Germani el Cassiani advcntuiu rediisse a Palladio narratur cum litteris luin episco- poriun Caiiae, « quibus illi Joannis cominiinioncin complecuntur, > iiim presbyterorum Aotiochia:, < quiluis Romanorum, > in relinenda videlicei ejus- dein Joannis conimiinione, sequuniur disciplinaiu, et Porphyrii ordinationeni conlra jus et fas faclani deplorant > (Pullad.pag. 28). Ncinpe, uliPalladius, 617 NOTITIA EPISTOLAUUM NON EXSTANTIUM, ETC. 618 pag. 143 et 146, narrat, Porpliyrius niissis ad Comi- A bat, dedit, jEmilium scilicet Beneventi episcopum, tntmn et pniei.tiores episcopos pecuniis effecerat, ut Constantius, qui inter cmteros presbyleros eminebat, t.Miii|ii:ini |iopiilorum penurbaior relegaretur. Alios vero presbyteros atque clcricos in cuslodiain milti cniaverat. Tiiin prima die celelirilaiis ludoiiim Olympioriim, cuui civilas oninis ad suburbana ailile- Ins speclalura transisset, in eeclcsiain irrupil; ibi- que cum Acncio, Severiano et Aniioclio episeopis, quos apud se absconderat, nc paucis clericis < elnm ordinatus estclnusis januis, ei tnnta cum festinatio- ne, ui ne precationeiu quidem ad linein perduxerint, melucntes ne deprelienderentur. > 17. Anno ■iO.) jam labenlc, Innocentius ud lluno- rium scribii de misero Ecclesiarum sialu. — Subinde Cythegium eiGnudeniium ilem episcopos , unn cum Valentiniano el Bonifacio presbyteris , necnon uno liomana: Ecclesiae diacono cnjus numen siletur; sed et epistolam ipsis ir;nJ iiiii ad Arcadium imp. perfe- rendnm. Simul acceperunt iidem legati cum llonorii epistolam quam etiamnum habemus, tuin Chromatii Ai|iiileiensis , Venerii Mediolanensis , aliorumquc llalia: episcoporum ad eumdem iinperniorein litie- ras. Quo lempore suscepta sit illa legntio conjicere licet cx verbis legatorum, qui nbi se ad urbem rc- gimi appulisse, stalimque in subiirb. deientos, ac iriduo pnsl diniissos, in maritimo Tliraciae caslro eonclusos esse narrarunt , proxime subju iunt : « Posiridie miserunt ad nos, nn aulici imperatoris. Domitianus presbyter el oecnnomiis ecclesise Con- B an Auicus, nescimus (ipse eniin dicebalur Ecclesia: staiilinopul., neciionVallagas Nisibenus presbyler, qu1 et inonaslerinruni Mesopolamisc affliciionem narra- bal, aela tradunl Innocentio Oplnli pncleeli, quibus bonesiic mulieres eccleskc CP. diaconissse c genere consnluni ad emn ducere cogebanlur, aut commuui- earc euin Arsncio in loeum Joanni< subrognlo, aut fisco duceutas auri libras darc (l'allad. pag. 28 ). Tum Innoreutius, loi ac lania sustinere amplius non valens mala, epistolam ad Houorium impcralorem scripsii, in qua singillatim quid ferrent lillerae, quas de ecclesix CP. aliarumque misero siniu a diversis accepeint, exposuil. 18. 1'aulo posl synodits episcopurum Italia? cogi- lur. — II iinorius vero slaliin ut hanc Innocculii llironum invnsisse) , qui nobis tria nuniismaiuin millia iradebant, ornntes ut Altico communicare- inus. » Jam igiiur defunclns erat Arsacius, et ejus loco Aliieus suffecius fuerat; idquc legati cititis verbis innuuul lunc primum audire se ccepisse, cuin ad urbein regiam accesserunt. Aiqui Arsacium iii Idus Novembris, Slilichoneitcrum ei Anlhemiocon- sulibus, huc est Novembris II d e . anuo 405, mor- teni oppeiiisse, Socraies, lib. vi, c. 20, narral. Idem el Aliieuin Arcadio vi et Pn bo cunsulibus, ei qui- deni , ut Sozomenus, lib. vin , c. 27 , iradit , cuni Cunslnnliiiopolilaua sedes qualuor meiises vaeasset, adeoque mense Maitio anni 406Arsacio subrogatiim fuisse, ibidein tesiatur. Ex quo sequilur, ut et epi- epislolam accepil, ut Palladii verbis utar (Pul. pag. C stola lnnocenlii, de i|ua agimus, eirca initium anni 29), < Oceidenl.iliumsynoduin cogi, eosquecum unain ^66 scripia fuerit. simul senientiam tulissent, ;id suam pieiaiem referre jubct. » Moxque < episcopi Iialise congregati Impc- ralorem orant, scribal frairi suoel consorli imperii Arcadio, ui praecipiat Thessalonieae synodum fieri, quo facilius iilraque pars Orientis et Occideiuis con- currcre valeat, ac synodus non lani episcoporum nunicro, quam senientiie gravitate perfecla, cerium ei iudiibiiatiim judiciiim feral. » Tunc celebrala qui- deni fnil synodus , sed ubi bnbila sit, Palladius non indicat. Tniituin scimiis ejus definitionem iis omnino cnnsenianeam esse, qu;c Innocenlius ab initio per- tui batioi.is liujiis ac deinceps , ul supra, n.3,et episi. 5 ei 7 videre est, consiiinier censuerat. Unde 20. Eodem lempore, Commonilorium legaiis dalitm. — Iisdem legatis traditum est Commonitorium syn- odi lotius Occidentis (Pallud. pag. 51), « quod continebat, Joannem judicium iugredi non debere, nisi prius ipsi restitutii fuisset et ecclesia ei com- niunio : ul sublatn ciiusa delreclandi judicii , sua sponte consessum inirei. » Lampsacense synodi sub Damaso habitrc apud Sozomenum , lib vi, c. 7, si- mile quoddam est coiisiilulum , niniirum « ut epi- scopi, qui deposiii fuerant ab iis qui d ssimilem Pa- tri Filium asserebant , sedes suas posiliminio recu- pereni, quippe qui injuste spoliaii fuissent : quod si quiscos accus:ire (exinde) veliet, sub paris condem- aut cum prxfuisse liuic synodo, aut nibil in ea nisi " nationis periculo id agerel. » Ubi episcopis injuste ex ejus senicntia aclum esse conficiiur. Circa exilnm anni 405, Honorius Innocentio scri- bit. — Proxima; synndi decreto morem gerens Ho- norius, seinel et bis ad Arcadiiim scribil : sed eum nilnl prnfieerel, nc tle tertia epistola ad ouindem mittenda cogiiaret, scribit et nd Innoceniium, ut Innoceutius, prima in ipsiiu episiolam 9 annotatione exposuimus. 19. Anno 406, Innoce.niius Arcadio scribit. — In- nocemius non solum Hoimrio legatos, quos expeie- Patroi.. XX spolialis et ejectis sedes sute restituunlur primnm, ac liiin demuni eos nceusnndi locus periniltilur. Ad hujusmodi decrelorum imitationem Isidoms Merca- lor euni Symmachi pnp.e in liciitia v synodo Ro- inana sub eodem papa, luni velusiiorum pontificum noinine, miiltn similia eonlinxit, qu;e ipsuni idenli- dem repelere non piguil. 21. /1/mo 407, mense Junio, Afri Innocentium Theo- philo reconciliurc tentant. — Cartbnginiense conci- liiini, nnno 407, Junii 15 die baliiium, de litleris nd Innoceuiiuin papain scnbendis boc decretuin edidit (Cod. can. eccl. Afr., c. 101) ; < Plaeuil eliam, ui de disseusione Komanse aique Alezandrinaa Ecclesias 20 019 APPENDIX AD EPISTOLAS S. INNOCENTII I PAP^E. 620 nd saneium papani Iuunceniiiim scribaiur, quo utra- A ccntium. Ilis Innocentivs rescribiU Epistola Innocentio que Ecclesia inlra sc pacem, quam Doininus prace- pit, lcncat. > Hsec aulem dissensio non alia fuit ab ca qme Joannis Clirysoslomi causa excilata fuerat , cuin Theophili advorsus eum violentiam probare Iiinoceiiliiis neqiiivisset. 22. Anno 412, Jiwii 17 die, Innocenlius ad episco- pos Illtjrici tcribit. — Innocenlii ad episcopos per Macedoniam, Achaiam, Tlicssaliam, Epirum veterem, Epiroin novam.Cretam, Daciam Mediterraneam, Da- ciam Ripensem , Mcesiam , Dardaniam el Prsevalim constitulos littene ah ipEomet Innocenlio in epistola 15, n. 5, meinoraniiir , ut una cmn eadem (scilicet Junii 17 die anni 412 ) datae , quihus cerliores eos faciebal, harum se provinciarum ciirain Rufo Thes- salonicensi episcopo vice sui dem imlasse. 23. Anno 415, scribit ad Auyustinuiu. — Aiigusiiiius in epistola oliin 259, nunc 151, ad Caccilianum «juoii- dam Italiie pr.cfectum , n. 2, incniorat sihi « a fra- tribus epistolam missam sancti et prxcipuis meritis vener.indi papas lunoceniii, quam, inquit, per luam prscslanliam ad me datam certis declaratur iiuliciis.t De hac epistola nihil aliunde quidquani novimus. Ex eo auiein, quod prsedicta Augustini ad Csecilianum epislola post mensein quidem Septeuibrein anni 415, sed non longe posl scripta probaiur, lioc lnno- centii scriptum ad ipsunniiel annum 415 perlinere colligimus. 24. Anno 414, Macedones ab Innocenlio qttinque sibi concedi quxrunl. — Sequenli anno Innocentius Rufi alioruniqiie episcoporum Macedonum accepil C suherani, inlellig; solenl. supposita. Secundm Macedonttm titterw. — Circa eumdem annuin 414, Bubalius, Taurianns sive Ta- rianus aliique a Macedonibus condemnaii , sedem apostolicani appellarunt. Quaproptcr Kufus ac socii Maxiniianum et Eumenium sive Engeniuni Romam desiinarunt cuni litleris, in quihus Bubalii Tauriant- que crimina exponebantur. Tuin Innocentius , re discussa , Macedomim legatis litleras reddidit , in quihus plenaria sensuum suorum expositione prae- missa, Bubalii, Tauriani et sociorum condemnatio- nem cohfirmabat. Sed dum legati inoram faciiinl in redeiindo, Buhalius Innoccniii noniine confingit epi- siolam, quain et Macedonibus objicii. lli aulem, fal- lacias illius sacpius experti, novo cummeiito lideni K plane non hahenl, ac secundis litleris priorcm que- rin.oniaiu suam iterandam ducunt. Nec dissimulant silii gravem ac molestam valde esse appellalioniiin liujusniodi licentiam. Ad secundas illas litleras re- spondei Imiocenlius , epistola 18, cnjus jacturam levius ferreiuus quani allerius , iit qua lotuin boc iiegotium , ac suam de co sentenliaiu plenarie et a|ierte cx|ilicahal. 2G. Innocentii ad Orientis sijnodiim litlerw. — Ilnc referri possunt Innoeenlii ad Oiienlis syiinduin de omnibus qua; ah Orieiitalibus pacein pclentihiis exigenda sirit , plenissinue litteric; de qnibiis lnno- ccnlius ut dudiim ante paceni Ecclesise Aiiliocheii.e resiilulain inissis loqnilur (Episl. 22). Porro synodi Orienlis noniiiie, Ecclcsi;e, qiuc Anliocheno anlislili epistolam quinquc capitibus conslaniem : quoitnn pi imo, ul eos, qui viduas duxerani uxores, ail clei nniet ad ipsum etiain sumniuin sacerdotium ex proviAcke siueconsueludine promovere sibi licerel» qusercbant. Allcro asserchant, ( non dici oporlere digamum cum qui caiechumenus hahuerit atque amiseril uxo- rcin, si post baplismnm aliam fucrii sortilus ; quia iliud conjugium per baptismi sacramcntuni cnm csa- leiiscriniinihiis sil ahlulum ; > adeoque nec a clero arcenduni esse. Terlia illorum quseslio circa eos ver.-abatur, qui ab Uaereticis, nominatimque a Bonoso posl condem- nalionem ordinati fueranl, iium scilicet iil stiis ho- noribis recipiendi essent. Hoc aulem liceie sihi 27. .lnno 414, Ltyutio el litterw de ordinalione Alexundri ei pace Ecclesnr Antioclieutv. Acacii scripla. — Alexander Anlioclicnus opiscopus in Flaviaui lo- riim snhrogatiis , legalie-ncm ad Iiiiiocenliiiin desii- navit ciim litteris, quihus etse legitime ordinalinn, et exslincto schismaic, quo Auliochena ceelesia a lot annis tam niisere laborabal, pacem eidem ccclcsiss feliciier reddilam , eos vero qui Paulini Evagriique nomiuc olim censiti fuerant, siiinina charilaie a se siisccplns, iteni Elpidium ac P.ippum , qui Joannis Clirysoslomi causa fueranl expulsi, sine ulla conlio- versia suas recuperasse Ecclesias, ipsius denii|iie Joannis iioinen sacris dipiychis inscriptuin iuisse nuniiahai. Quapropter ul Ecclesiie sure communio- persuadebanl cx indulgenlia qua u>i siml ciun Ni- D nem impertirct Roinatia, ilagilabat (Innoc. cp. 19). ca^ni Palres erga Novaiiauos, liiui Anysius Thessa- lonicensis episcopus erga ipsosmet BoiiOMauos. Quarlo Innoeeiiliiiin rngahanl, ul jiidicium advcr- sus Pholinum per falsum rumorem aposlolicre sedi suhreptum, el ab ejus decessore per insidias elici- liim, in melius commulans, hiinc episcopum consti- lnerc sihi permitterei. Posiremo, ut suim ipsorum ailversus Eustaihium diaconuin confirinans seiHcntiam euin diaconii spo- liarel gralia, et diabolo in perpeluum manciparei , clehant. Ad singula illa capila Innoceiitins, anno 414 exeunte, in epislola 15, respondit. 25. Circfl annitin 414, littera: Macedonum ad Inno- Littcris illis adjuncla erant Acacii Berceje episeopi sciipta, quibus ei ille rogahat liinoceniium, ui eoin- nninionem, quam ipsi b.ictcnus Joannis cansa nega- rat, redderet. 28. Circa ann. 415 , Innocentitts Komce syitodtiin liabvt de eadein re. — Legationis Antiochena: occa* sione Romae congregatum esi cnnciliiim , cui viginti iiiierfoerunt episcopi. in eo autcni leciis Alexandri liueris, aiidiiisque legatis, quoruin prineeps Cassia- nus preshyter cxstitisse videlnr. an omnihus ad pa- cein prius requisitis condiiii)iiihus Antioehioe saiisfa- ciiim essel, diligentcr cst expensum. Inde Iniiocen- lius ad Alexandrom lilleras cuni privalas , (uin commniies a viginli episcopls subsctiplas, cnm ipsios A DlteA pcriingi possinl; deinde solisne piesbyleris, .111 synoili geslis ei seripiis ad Aeaciiim pcr Panlnm preshyiertim , Nirolaiim iliaconnm ac Peiruin sub- tliaconum misil (Innnc. cpist. 19). Tres illas epislolas ctiamntim habcmus, sed episcnporum viginti Italia: snbsctipiiones el sitbnexa eis gesta excidernnl. Tan- luni Maximiaiium Macedonic episcopum lniicsynndo inicrfuisse ex epistola 25 discinius. Ex quo et alios aliarum provinciarum episcopos, qui in Urhe liiin forte erant, nd e:nmlem de niore vocalos esst! eou- jeelura esl. 29. Aliqnanio post Mnichniainis in Atlici fjratiam scribil. — Maxiinianus Macednnhn cpiscopus , cum eiiani cpiscopis chrisin.ile inliimos ungere liceat , po-.tremu an oleum illud poeniieiiiibiis sit inlun- dcndum. Omnibus illis quseslionibus Iiinoceniiiis, epislola 2G, facil saiis. 52. Anno 410, plura scripta, quw acl Velacjii caw sam attinenl, ex Afiica ad Innocenlium mhsa. — In liitcris, quas Afri , anno 410 , ad Innoceiniiim con- sciipsertlnl , plura niemoranlur mouimcnta ad eunidem missa, quai ad Pclagii acCcelesiii causani atlii.ertl (Epist. 20, n. 1). Ac primo quidem Caitbagineiisis synodus Herolis pacis Alexandro cpiscopo ei Anliochensc ecclesiae ab ci Lnzari cpiscoporuin advcrsils Pelagium cl Ccele- Innocciilio eoncessa> teslis fuissel, in rcgiam iirbeni sliuni lilteras epislolrje suac se subjccisse indicai. rcversus, anetor fnisse videtur Aliico, Ut «t ,pse 13 Dciude eadem synodus cidcm epislolsc subncxa pacem sine niora pcterel. Sive aulem Allhus al> ca doeet alleriiisCarlbaginensis synoili fernie anle quin • re se iiiininie alieniiin signilicaril, et Maximianum, ut (jiiunninm habilce acta, quibtls Cceleslius episcopali lianc sibi graliain iinpeiiaret, rogarit, sive Maximhi- judicio excisus fueiat. nus boe in se pmpria sponte ac pr.Tpmpero nnilatis Mudio stiscepcrit, is, episiola cum libello ad Inno- centiiim missa, ab boc papa eoinniuuicaloiias ad Alticum Conslanlinop. litler.is pcslillavil. Ad banc Maximiani episiolam Innocentius respondet epi- slola 22. 50. Circaann. iio, Ale.rander Innocentio nounullas qucesliones proponit. — Alcxander, inisso coiniiionilo- rio, ab Iiinocentio sciscitaUir, primo, qusc Antiocheni prasulis in ordinationibus episcoporuin dieeceseos Orienlis sit poiesias : deinile < ulrum divisis impe- Iis qttoqtie adjunxeral , ul eX poslrertiis epislolaj ipsiu> verbis colligitnr, l>iospolit;inac synodi gesla , qitibus absoliitum se Pelagius jaclitabal, Imc esl, qnaliaab hoc h;eretico aduherata fueianl. Nonenim alia lunc in Africam pervencrant. Pauio pnu Aiigiisliiius euni quatuor sociis arj ln- iiocenliuin scribens ( Innoc. epist. 28, n. 6), epistohe stioe se ailjunxisse significai Pelagii librum sibi aTi- masio cuJacobo hujus h;erelici discipulis missum, necnon quem ad bunc leftilandum De SSaturaet Gratia concinnaverat, qucnii|iie ipsi Jacohus et Ti riab jmlicio provinciis, ut dtise metiopoles fiant, sic ^ masins ob pnedicluni De Natnra et Gralia lihruni , dno melropoliiani cpiscopi debeant noniinari i Ter- giatias agenles, epistolam scripser.ml, sicnl et cam tioCyprius, qui ad Orienlis dloecesin perlinebanl , (\mm Anguslinus scribendani duxii Pelagio, qtii « olim Arianic iinpielatis polenlia faligalos, uon le- niiisse canones Nicienos in oidinantlis episco|iis, » sed cpiscopos suos ncmine consulto ab eis ordinaii conquesttis, qui erga eos gerere se deberet qiuesivit. Deiiiuin an Arianorum elcriei ad Ecclesiam rcdcuntes < cuin sacerdolii aut niinislerii cujtispiam suscipi deberenl dignitale, » posluhtvii. Ad singulaliinnecii- tii responsio habeiur cpisi. 24. adulierata Palaeslina! synodi gesla, < taniqiiain pur- galiouis su.e scripta, > ipsi iransniiseral. Ex qiiibus moiiimenlis tanluin Auguslini de Naturu el Gralia libei , neciion Jacohi alque Timasii ad Angiislinuni cpisiola ad nos perveneiunl. De Pelagii aotein libro quid senlirct Iniiucenliiis, cpi-.l. 51, n. 5, aperil. 53. Eustocliii et Paitlw ad lnnocentium tiiterce. — Nnn miillo posiEusiochiuni et laula liltents ad In- 51. Circo initium anni 416, Decenlius et Ceelestinus nocenliuin mheiunl, quibusgravissimaiu pcrsecuiio- Innocentiitm de variis rilibus consulunt. — liein De- nciii sibi illalatn ea modeslia dcplniabanl, ut et ceniius Eiigubinus episcopus de variis consuetudini- aucloris iliius noiiieii reiicerent. bus, quibiis nonnulhe Ecclcsiao a Romana discrepa- 54. Hieronymi ud eiimdem episltila. — Aliani siniul banl, consitlit : 1° de pace, qiiam in aliquoi eccle- ^ scripsit Hieronymus epistolam, in qua non lacchatin siis anle confecta mysleria vel populis iniperant, vel quodnam incnrrerat vil;e discriineii, hisi eam alj sibi muluotradunlsacerdoles; 2"de uoininibus, qua) anle caiionctii recilanl; 5" dc infantihiis, iiiitn prc- sbyleris eos in fronte consignare liceal; 4° de sab- bati jejunio ; 5° de fernienio, an die dotiiinica per parosci.is singnlas niitlcndttm sit, quoniodo Koiikc per lilulos tnitliiur ; 6° de energunienis, an presby- impiornm impetii lurris iiiunilioris ptne.-iclio seivas- sct. Eaquc occasione quod animo conceperat Aure- lius episcopus liinocenlii invisendi siudium nolum ei faciebat. "';. Incerlo tempore Felix Nucer. Innocentium consulii. — Fehx episcopus Niiceriims, epistola ad teris atu diaconis lice;it snpcr eos niannm iinponere; Iiinoceiiiitini scripia lesiabatttr, majoriun se insliiuia 7° de pocnitc lilms, quando ahsolvendi sunl. sequentem, omnia qu;c aliqtiain susciperent dubita- Sinitil etiam Decentius alteram ad Ceelcsiinum lionem ad ipsum velut ad caput atque upicem cpi- lunc diaioiiiiin iniseiat cpisudam, in qua tria pne- scopalus referre, ut quid sibi esset faciendunt abco terea lumc i-o-.iIku. prirno soline sacerdoies, an discerei. Sese quitfem Oei ecclesias vel novas con- cneieri eiiam Chiisiiani irginianies saneio clirismaiis siruxisse, vel lapsas reparasse; sed clericos , qtios 623 APPENDIX AD EPISTOLAS in illis consfilueret, sibi deesse, aliquosvero vel mu- A lilos vel diganios prseslo esse significabat. Demiim quosnam e.\ laicis ordinari canones proliibcrent,edo- ceri flagiiab.it. Consultalioni ejus salisfarit Iunocen- tius, epist. 37. 36. Libellus contra presbyleros inconlinentes. — Maximilianus, agens in rebus per Bruiios, libellum ad Innoceniium misit adversus quosdam iinjus pro- vineioe presbyteros, quos iu preshylerio lilios pro- creasse qnerebatiir. Unde Innocenlii epistolse 38 data occasio. 37. Libellus contra Modestum ex pwnitenle cleri- cum factum. — Libellum alierum sibi Innocentius tradittim memoral (Epist. 39), sed nnde acceperit si- let, quo Modeslum quemdam muliis criminibus invo- luluin, ob quae pcenilenliam egerat, in Aimlia non B modo cleiicuin effectum, sed et ad episcopaius api- cem tendere deininliauatur. 58. Libetlus contra episcopum qui divina mysteria in aliena partecia cekbraral. — Alius eidem papae da- lus est libellus (Episl. 40), quo Ursus episcopus in parcecia Nomeniana ad dicecesim suam pertinenie 5. INNOCENTH 1 PAPjE. 624 Florentinum episcopum Tiburtinum sc inscio divina mysleria celebrasse exposmlabai. 39. Postremo desideranlur Laureniii Seniensis episcopi ad Innocentiura liilerae, quibus Photini se- ciatores in territorio suo versari, et publice in quo- rumdani possessionibus sibi convenlicula praeparare niinliabal. 40. PraHerea si pontificali libroh.ibenda fides, ln- nocenlius « consliiulum fecii de omni Ecclesia,et de regulis monasteriorum, etde Jud;cis et de Paganis.i 41. Epistolm supposititiw. — lnier lotsancii prac- sulis genuina scripia, ctiam adulterinum ingenii sui parlnni immiscere, ac tanto nomini supponerenequa- quamveriius est Isidorus Mercator. Sed supposiii- tinn illam epislolain, qua: Aurelio inscripta, in cdi- lione conciliuruni 12 erat, parenti suo in tomo se- quenti reddemus. IIiijus autem tomi appendix, si lomus patiatur, quatuor alias f.ilsas, duas Innocentii ad Arcadium scribenlis, el alias duas Arcadii ad Innocentiumrescribemis nominibus insignilasreprse- senlabit. DECRETA EX EPISTOLIS S. INNOCENTII I EXCERPTA. (Coll. Concil. Mansi lom. III.) In vetusta collectionc illa Lucensi, de qua non semel egi, in epiiome plurimorum conciliorum et decretalium qnarumdam epistolarum occurrit excer- ptiiin de Epislola Innocenlii Papa: ex concilio Nicamo, quim epistolam lnuocentii 1 papa; esse neimi pru- dens diibuaverit, cum omnein aliuni Iiinocentium pontiflcem superet codicis bujus aeias anuorum sal- leni nongentorum. Qii.enam vero sit epistola luec Innoceniii, quo ex codice descripla, an singularem epislolam de Nicaenis canouibus Innocenlius dede- ril, vel illos dala occasione in variis epislolis suis adduxerit et inculcaveril, quos dein epitomis hnjus aucior in unam canoniim seriem conlinu.iverit , pbine ignoro. Quamquam vero nihil novi liis exhi- beliir.juvat lanien qualeciiinque est hoc dare, cum vetustissima b.ec sit cauonuin Nicienorum Latina editio. Quie enim Dionysiiun Exiguum auclorem proelerl, uiique poslerior est Innocenlio l. Quae vero in collectione Isidori Uercatoris profertur, an vem- slior sit sive recenlior, nondum est exploratum. Quae landem est Rulini, ejusdem lere antiquiialisest cum Innocenlio. DE EPISTOLA INNOCENTII PAP^E I EX CON- CILIO NICiENO. I. gQui seabsciderit non ingrediaiur in clero. II. ■ Genlilis qui conversus fuerit el baptizalus, tiuii jacito promoveaiur in cleto. III. Episcopusjvel reliqui clerici cum extraneis mulie- ribus non babilent. IV. Episcopus ab omnibus episcopis ordinetur, vel a tribus cum melropolitani consensu. C V. Episcopus alterius episcopi clericum non accipiat, vel excomniunicatum. Duas vices in annura concilia fiant propter diversorum querimonia. VI. Alexandrinus ei Domanus papae primatum lia- beanl. VII. Plurimoriimepiscoporuui consensu, niaxime mc- tropoliiani consensu eliganlur presbyleri (forte ta- men scriptum est ephcopi). VIII. Hierosolymitanus episcopus primaium habeat , salvo privilegio metropolitani. D «X. Catbari, id est Novaiiani conversi clericirecipian- lur in clero. Episcopns vero in presbylerii locuin recipiaiur. X. In una civitateduo episcopi non sinl. XI. Si posl ordinationem sacerdotii delectus fuerit, deponaiur; simili modo est de lapsis. XII. Lapsi sine tormentis septem annos poeniienliam agant. XIII. Post militiam si conversus fuerit, et iterum niili- taverit, xm aunospceuileai. 625 iDECRETA EX INNOCENTII EPISTOLIS EXCERPTA. 626 XIV. A Si in neeessitale acceperit coniinunionem, super- vixerii, teneat poeniientiam. XV. Catechumeni si lapsi fuerint, tres annos pceniten- tiam aganl. XVI. Episeopus, vel reliqui ordines de civitaie in civi- talein non abeant. XVII. Vagus clericus non recipiatur ab alio in commu- nionem. XVIII. Alienum clericum nullus ]ironioveat in bonore. XIX. Clerici nec usura, nec lenovo dent (mV). B XX. Dinconi presbytern non praeferautnr, vcl sedeant, nec illi presbyieris Eucharisliani tradanl ; abseniibus vero illis dividant. XXI. Paulianeste baptizentur (sic). XXII. Diaconessas inter laica? habeanlur (sic). XXIII. Uno die teneatur paseha abepiscopis. DISSSERTATIO 7» sequeniem Epitomen epistohv Innoeentii. Novaslnnocenlii 1 epistolas, quanivis nullashabeo pronieinlas, non abs re tainen puto cnm lectoribus ineis coinniunicari oporlere ea quae breviarinm no- q striimcanonum in ms.codiceLucensi annoiuni non- gemoriim exhihet. ExSlanl in eo canonese nonnul- lis liiiiocentii epistolis expressi, el in epilonien re- dacti. In ca vero qu;e ex epislola ad Exsuperiiim exprimilur epitome deest canon 5, de iis, qui post baptisiiium magistratum .igenies, in causa sanguinis seniciiiiam iulerunt. Cujns omissionisnullam aliam rationeni excogitare possiim, nisi <|iind Pnntifex ea in re iuhil judicai decernendum. Qni surcedit ra- non i, qui in nnstra epiiome esl 5, niale cxpressus esi ; neque enim coiiiiiiiinione privantur uxoraii, si adulteraverini, sed innocens ab adullero searcga- tur. C;ctera eiim epislola congiuunl. Nnn est negli- genduin additamentum illud de Lamentationibus Je- remia\ quod al> tino nosiro manuscripto suppedita- tur, ncc in edilis legitur. Post banc epilomen aliera succedit epislola In- nncculii ad episcopos Toletanos. Noiiiiulla plane in ea digna sitr.l animatlversione.Primo eniniin noslro breviario perinde ac in omnibusaniiquis codicibus, " tesle llarduino , legilur Tolosanos, non Toleltinos. Sequitur epistoke Innocenlii adVictricium (Vic- torium baliel codex noster) synopsis, in qua omiiia plana siini, et cum edilis congruunl, iinam si exei- pias cancinis 5 parlein secundam, in qua edita qui- dem epistola audiendas staluit causas ecdesiastico- rum in suis singulas provinciis, sine prsejudicio la- mcn appcllalinnis ad Hnmunam ccclesiam, vel nisi causa- gravitas ad sedem apostolicam judicium refe- ral. ll;ec edila. Codex vem ms. non ila, Si d : Ro- maui clerici ad alios epi&copns non audeant dicere cau- sas suas. Lwige profecio naec duo interse dislant, ut ex altero et altero codice pelila videantur. Verum ea ipi.i' in etlitis legiintiir Inuoceiitii I papa- esse nemo jnre ambigel, cuni a Nicolao 1 in geniina cpi- siolain coiicilin Romano \n,apiidLabeuin, toin. X, legenda , i.iiiii|iiain ex Innocentio laudentur. Cuni vero nec ex epistola ad Victricium accepisse se illa scribat Nicolaus, nec breviaior nosier usque adeo seinper in sensu canonnm redtlendo sit felix, alleru- Irum consequi necesseesi; vel canon iste, proni in etlilis, ex alia qnailani epistola Innocenlii cum hac ejus ad Vieiricium male assutus esi , uli aliis vcte- riiin Pontificum epistolis accidisse consiat : vel ano- nyiniis noster Poniificis menicni minime est asse ctilus. In epitoine cannnis 8, ediciiur de inonachis in clero iinn ailmitiendis; idvero non mantlat Innoccn- tius, sed monet, ne ad aliioiem gratluni pronioii modestiam, et viriuies relitpias quas in monasterio coluerant, abjiciant. Quare breviatoris nosiri osci- tantia castigauda est. Episloke Innocentii ad Deceniiuni synopsis plane barliara e>l, sed ejus priniiim caputveterem queni- ilam lilurgicuni riliini exprimit , quem etlila non langnnt, quamvis in sensu cum ediiis congruil.Vetat Poniifex canone I, ne pax ante (inem detur. Id vero anonymus nosteriia expressil, Unlo missw ad pacem dare posl quarlam orationem, Qnarue oraiionis no- niine designari bic censeo iliam quam ordo Ronia- mis velus aputl Mabillonium Musaei Ilal. tom. II ora- lionem ad complendum appellat. lu niissa enim oralio prinrea erai qiue ante Apostotum, id eslanle epi- Slolam legebatur. Snccedebat altera super obluta. Dein oratio Dominica icriia Inco eral; quarta lan- dem oratio ad complendum babeliaiur. En ergo bre- viator noster cuni Innocentio conciliatus. Canon linjus episiola1 t|iiinins cur iu duos seclus sit, cum prseseriim anibo illi iu ununi el idcin re- tleant, non aliam assignarem rationem, nisi brevia- loris nosiri oscitanliain. Reliqoa plana suni. Posirema omniiim legitur epilome liueiariini In- noceotii ad Aurelium (uiii|ue Carlhaginiensem) epi- scopum. Exsiat in collectione Labheana nuin. 12, Innoceiiiii ad Aureliuni epistola, ad quam ea referri possuni, quae in hacsynopsi habenlur. I. EX EPISTOLA INNOCENTII AD EXSUPERIUM. I. Presbyter et diaconus incontinentes deponan- tur. II. Qui continenles suni omni lemporeviaticum acci- piant, et coiiiinimioiicui per misericordiam. III. Uxorali si adtilieraverinl excomniuniceniur. IV. Licel accusarc bomicidam. V. Qnidimiserii uxorem, et aliam duxeril, exeoniniu- nicetur; siniiliter et miilier. VI. Libri qni recipiendi sunt : Moysi lib. v: Genesis, Exodus, Leviiicus, Deu- terononiium ; Jesu Nave i; Judicum i ; Regum iv; Ruib i; Prophetarum xvi; Salomonis v; Psalterium Paralipomenon ii ; Novi Tesiamenii ; Evangeliaiv; Pauli aposloli xiv; Joannis iv; Pelri n; Jacobi l; Ac- tus Apostolorum, Apocalypsis Joannis. II. EX EPISTOLA 1NNOCENTII AD UNIVERSOS E1'1SCUPUS IN TOLUSA. ivpiscnpus in aliena ecclesia episcopos non ordi" 627 APPENDIX AD EPISTOLAS S. INNOCENTH I P\[>M. net. Ilispnnosdelrahel cle miliiia saiculari ce-leri ad A. ^r saeordoliuni n:n ordinanles, nec curiales qui non debent esse clerici. Hispanos viluperani, ii , qui ia forensi cxerciiaiione veisati suni. vcl ex miliiia aliqua, sive ex einialibus, nl nd Baowdotfwm ve! ail ininora officia veniain. G:!8 V, INNOCENTII AD DIXENTIUM. I. Ordo missa: ail pacem darc posl qnartam oralio- III. INNOCENTIl AD VICTORIUM F.PiSCOPUM. I. Sine mciropolitani consensu episcopus non ordi- netur. II. Qui cinguluin militiaisajcularis habuii ad clericaius oflicium non veniat. III. Inter clericos cpiscopus andiai. Romani clerici B ad alios ejdsropns 1:011 andcant dicere causas SU"S. IV. Mulierem viduam clericus non ducat uxorem. V. Alienum clericum nullus suscipiai. VI. Novaiiani vel Monlenses per nianus imposiiionem siiscipianiur. Qui de nnstris ad illos fiierunt, el re- vocantur, longe pcenileani. VII. Diaconi non inisccanturcum uxore. vm. Monachus :n elero nan veniat , nec uvorem acei- piat. IX. L Curiales clertci mm 0.1 dinenuir. X Velala si enaveril non accipial. pieihiviiiiain. XI. womina recilenlurposl coiiimendaiionem ofleren- liuni. III. Non consigneni infanies presbyicri nisi epi- scopi. IV. Omne sabbato jejuneiur. V. Teneant presbyteri mrssam in urbe prccsente cpi- scopo. VI. Sine jussu episcopi presbyter missse leneai, in urbe prasente episcopo. VII. Sinejussu episcopi vel a!ii maniini ponant iner- gumeno. VIII. Omnes pceniienies v feria de pascba reconcilien- inr. IX. Presbytero liieat visitare inlir nium , et ungere cbrisma, picniicnirni Lr-umiu nqn liceat u.n.gere de clirisma. VI, INNOCENTII AD AURl.LHJM EPISCOPDM. Faeile non iniponatur manus Episeopo, ex laico non ordinetur. OB-.ERVATIO PBILLIPPI L.MlllKI S. J. SequentfS canones a syuodo quapiam Romana ad Domiuo nonvelala3si mipserinl pce- Gallos episcopos jampridcin missos ex'alii|um ma- nuscriptis lodicibus primiim in lucesii exlubt R. P Sumondus in appendice ad I toniuin conciliorum Gallue, eosd.ein.que Reuius collector conjecil non suo loco in calcem XXXVII voluminis post indires cum tractatu de antiqnis episcoporuu pronioiioni- bns.Nos vero cjusdem clarissimi editoris conjeclu- ram uon iniprobahilcni scculi, Innocenlii primi cpi- stolis subjecimus; ciun ab cis ncc decretoriim , nec scriplionis fornia abborreat. Quo aulcm anno eilili Qm aute baptismum uxorem babuit , et post bup- s„Uj p|ane non constat, etsi iiiaxuiiani, ut neino nou tismum aliam duxeril, bigamus esi. D vidct, anliijuitateui pra; seferant. IIItlMIlt. IV. INNOCENTH AD EPISCOPUM Uk) I. Nullus bigamus clericus ordinetur. II. EPISTOL^ S. INNOCENTIO I ATTRIBUT^. (D. Constant. Append. ad tom. I.) MONITUM 1N OUATUOR EPISTOLAS SCBSEe.rjENTES. i. E qiialuor illis epistolis prini.iin Nicepliorus Callisli lib. xm, cap. 54, iniegram, Glvcas \ero Annal. parl. iv, nonniillisidenlidem reseclis, mnlilam Grocce nobis liaiismisernnl ; secundam auiein ct qnariao solns Glyc.is ibid. pariterCncceasservavil : vcriiin lerlia UniUiin Latinc ad nos pervenii, opera Baron i c Vaiica.no cxemplari descnpia. Idem Csr- dinalis ad anu. i07 epistolis illis quiuiain adjecit llonorii imperatoris ad Arcadium, quam e veleri Guill. Sirleti Cardinalis c.ndice eruerat. 2. llis omnibus scriptionihus ea communis est supposilionis imta, quod Joaimi Chryso.siomo su- perslileni ponaut Emloxiam, quam irietinin ante il- iiim in pariu defiiiieiain esse, Succaiis, Sozonieui, Marcellini, Pro^peri, Zosiini, faclqrunique Gra^co- rum testimoniis cnnstat. Sane cuin bis conlerendus non est Georgius Alexandrinus, quo auctore Leo im- 6-M EPISTOL/E S. INNOCENTIO ATTRIBUT/E. azo perater eognonienlo Philnsophus, l.eilrenus, Nicc- pliorus aliique posteiiores Graici vilam EudoxiaJ Iri- bus antiis produxerunl. Ail luvc, iiulla prodit liislo- ria, summam Imperatricis liujiis in Arcadii animum poiesiaiein atque gratiam ad morlem iiscjue tahtil- liini iiiiiiiiniilain esse : quod tauien in seciinda el (piaria epialola lingiiur. Neiiuc iuinus ab historica liile, ipiani ab ecclesiastico more ahliorrel quod in episiol.i prima legitur, ubi posl Chrysostonii moriein lniiiiceiitius Arcadiuni el Eudnxiaiu :i sarrainciilo- ruin pcrceplione segregare, Ar.-aeiuni cliaiu post mortem :>li episcopali gradu dejicere, eaclemque pcena eos pleclere, qui ciun illo in cjus ordiuatione coinniiinicariinl, ac Theophihim non exci.iiiniunica- tipne tanium, sed etiam an:itheni:iie percellere, et ah 0111 u s Chiisiianoiuni consorlio removerc narra- tur. Prinio cnini Romanos Poniilices cuni piimipi- hus etiam haielicis longe alia ratione gercre secon- suevisse lesles sunt Libcrii ad Coiislaiitinni, Gelasii, Symmachi, Anaiasii II ct Hormisda: ad Anastasium iinp. epistohc. Peintle nee privato cuique pcenam adeogravem imponere suleni nisi monilionihus prac- missis. Uhi vero iha; iimiiiliones? Si has adhihcre voluissel liinoceniius ; Aicadii, qui vi\ scplcin nien- scs Cluysosiomo supersies luii, anle didicissel nhi- liini, q uiiii exireiim illo reniedio uli valuisset. Pra- lerca ex ipsius liinoccnlii lnieris eeiium esl eum lotius i:iu-a: (.iirysoslonii ji:dicinm cecuinenic ;c sy- nodo servassc. Qa.ocirca is napa (Innoc, cpisl, 5) Tlieopiiilum, cominuuionem cnm ipso hdii seeus at- <|iie cum Jciainie hahere se te.-talus, ileralis lilleris horiatur, « ut sijudicio conlidil, sisiat se ad syno- (lum. i Iicm ad Consiantiuopolilanos scribens, cCo- giiamus, inquit (Epist. 7, n. 4), quomodn ccciinicni- Ca syimdiis congregauda sit , ol uirbulenii moius A lim cum Theophilo, donec Dominus dedeiit locuni univeisali synodo, quse pulrefaclis inemhris eorum qui hac i •airaiiini mcdealui'. < Uhi Roinana: eeclesiae non jmlicium, sed sconus niiiaiiii seu cnnsilium, nuo siln, donee synodus dehac redecidat, uiendum cen- suii. Et vcro 'f heophilits inicr Alexandrinos aniisti- les reccnseri eliani a Rnmani- ptasiilihus iiiimquam desiit. Idcm dicendum de caiens ejus sncii>, si exci- piaiur Arsacius, quem, Theodorelo lesle(/id. v, cup. 34), Occidcniis episcopi < ne salulare quidem t!i- gnati sunt. » Veiuni cum Auico in ejus locum suf- l'ecto Innoccntius ipse communionem suspcnsam le- ncre satis habuii, ad eam illi reddendam paralus, cuin pactis condilionibus satisfecissel. Quocirca Ma- vimiano episcopo eum amiee rOganti, ut pacilicas ad Alticuni lilleras miiterel, rescripsil : « Coiiiniiinio suspensa restituitur demonstranli causas, quibus id acciderat, jam esse deiersas, et proliienti condilio- nes pacis implelas. > Et eum qnidem, poslquam no- _ men .loannis in sacras lahulas rctulis-ei, ab Occi- " dentalihus snscepliim esse Theodorelus narrat. 5. Lx iis lamen, quae Theodoretus loco citato scrihii, materiam et oecasionem prxbuisse videlur prima- epistolae, adeoque ei ea-teris, quae cum prima sic congniuiil, iil earuin oinniuni iiiiiini artiliccm esse niliil prnpe dubilenius. Nec obsiat quod ciun Thco- dnrelus de Arsacio, dum viverei narrei, sic ab ejtis cniiiiiiunionc ahhoi ruisse cpisci ; os Occiilcnli , ut euni ne salulare quidem digiiaieniur ; priina lanien episiola cuindcni posl liiorleni, m n anle, ordine mio niovel. Ab impostorc eniin , qui verilale cnnlinere se neqiiil, in eis etiam quse iinitaiur expriiiicudis, suninia lides neqiiaquaiii exspeclanda esl. Veruui cx illo ailjuiiclo, eliumpust nwrtem, quod dcdita ope- ra insciium esse apparui, tempus expiscari (icei, quo epislotse illse adornala; sunl. Ceiie si puhlicae liiiii luissinl, cum Jusiiiuaiius ini|:erauir undique coni|uireret exeini.la, iquilms Tlieodoruin Mopsiie- sienuin eliam post inoiiem cxcoininunicaii lictre qui oniniuin nialtnuni auetor essc dcitur vel nolcn- C probarcliir, cnm istud lain insigne Arsacii ctium post nwrlem nrdine suo moli i.tn lugissel. Illutl tanicn in niediuni prolulisse iirisquaiu lcgilur : quod noo levi aigiiineiilo est, eliani epistol.us illas nusquaiu tuin, hoc csl ineilio \i saculo, exstilisse. Sed i talfeclata illa loculio, ctiam posl morlem , non alia de cansa videlur inseiia, i.isi ul iis, uui Thcodoium Mopsue- sieniiin exconimuiiicari volehanl, laxeretur. Unde conjicere licet epistolas illas ipso saeculo sexto, cum prxdicta cnniroversia necdiim sopita esset, fuisse conlieias. tein se sisleie juhcat > ad syiiodum. l-tud vc.o di.in cogilaiel liinoceiilius , Jnainis primiuu , ac paulo post Aicadu mors iiiterveiiieus congrcganda: synodo niuras allulil. Neque laioen iftcirco primum aljecit consiliiiin, ncipic eiiam diiice Imbc.i ptiH&el tli snle- rala synotlus, cnni adversariis Jnannis oninino ru- pit paecm atque coinmnuionem, sed eam intermisit l.iiijiini alque suspendii. Qua de re Palladius VittE Cliry..ostoini -cri|ii(ii' sub (inem dialugi jag. 214 ita loquitur : i Scopiis ei clesia: Roin.in;e iste esl, non comniunicare cum Oi icnialibiis episcopis , prasser- LPISTOLA 1. ,\(li,r:ifi'Arcailiuii>, Eudoxiam, Arsaciumac Tlicophilum scnlenlia profcrlur INNOCENTII AIlCHIKIiSCOIi R0MANI a AD ARCADIUM IMIiCI.ATOUEM. 1. Vox saiiguinis frairis mei Joannis elamai ad Deiun contra lc, o imperalor, sicuii quondam Abcl justi conua fralricitlain Cain : el is onmi niodo viii- dicabilur. Nec id modo admi-isii, sed cliani p.icis lcnipore perseculio em magnaui advcrsus Deiiin et l.ctlesiam ejus cooieitastt. Ejecisii ex h episcopali l> EniSTOAB INN0K.ENTIOT P0MH5 APXIEPEQI nPOi APKAilON AlTOKPATOPA. 1. Qwnri uipv.To; tou «Ss),tfoiJ fiovi 'lacavov |3ok izpo; TOV 0£OV Y.UTU ITOU, (3a(TtO,£U, UJ 7T0TS 'AfiiiA TOO SlZKtOU xtvTt/. tou aOc/tpozTOVOU Kaiv, zat jrav-t tjooitw ivZiv.rfiri- asTat. Ou (/ovov zat touto r.ir.fa.yjj.z, a),"/a xai ev zatpw eiprivwi Sttu^ftov uiyav za.Ta tti; tou 0sou 'Exx/ritria? y.ui t')-j t-f£wv auTOu (TuvstTTijtTtu. 'Etjiwo-af tov ^tiyav Tnf » Nicephorus hanc epislolam velul Arcadio, Auiro ac Theophilo communem censuii. Li q: i|>pe pr? init- iit, lnnoceniiuiii pmpterea quod legati, quos Cou- slaiitinopolini ini.-eral, male hahiti liiisscnl el iu- digne tractali, valde jndignatuiu rsse, e: ciini paujo pisi Joanius nioiieni didieissei, tuiii./cm ad Arca- ditdu, Atticuiii i/ TheophHum dtdtsse, quitillosex- communicatiom el exauctorationi subjtcit. Tum bane episiolaui bujiiMiiodi verbis conscirpiam csse nulal. : \ ox situijiiinis fratris mci Jounnis, cie. ln ea lainen iiullum eal dc Aitico verhiiin. Sed observatoni buic ipnsi (iccnrrere vellet, toia episiola descripla, pro- Minr subjicit : Hax Innqcentius pfo .loihiic pugnans scripsit. Neque vero <ti,'m Atticum, q i post Arsacium in iinujni illius (Joiinnit-i s. d. tn iiata/sil (ih,> '.i.:Lv.; i~oiu; crimine tibsolnl Vcrt ..: «1 e.i >\s con<}t> . lu sit, hktoriu suo loco ostendet, scil . lih. uv, c ->, libi]iax rctldila dicilur, cx QUO Auieus Jo.ninis lllCBp lioneiu in precatioitibus, licii ju .mi. I> Apiu! iNiccplur. hic ouiilliiur tH; i-t-y.o-i; , ;t'd inlra n 3 reiiiieiiii' idein vocabulum. 651 APPENDIX. AD EPISTOLAS S. INNOCENTH 1 PAP^. 652 sede sua, re non judicala, magniim totius orbis A oixoujvtivrjy StSutjy.ui.oii ix toO Opbvov Trjj iTrtaxoTrfjf aO- Doctorem, et una rutn eo Cbristum persecutus es. Ncque de illo ita queror (sortem enim atque haere- ditaiem consecutus est cum sanciis Apostolis in Dei et servaioiis nostri Jesu Christi regno) : quamvis intolerabilis ea jaclura sit; sed affligor propierea, quod priinum deanimarum vesirarum salute, deinde de eis , qui ciim sapienlissima et spiriiali ei divina docirina et insiiiutione ejus desiiluti sint, famem jam pati coguntur. Ncquc enim Cunslanlinnpolilana tanium ecclesia mclliia; hujus linguae jacluram fc- cii, sed el viduata e-t omnis lerra qme suh sole est, amisso divino bujusmodi viro persuasinne unius mulieris, quac lioc fl igitiuni admitti permisit. Ciete- rum illa et presenlem hic poenam et sempitci num toO uxpiToj; , auvexStwi;a£ «utw xat tov XptaTOV. OuTe yap outwj oSupoftat Treot ixetvou (outo? yup tov x),fjpov Tnpo; fjptwv 'IrjaoO XptaToO fjutjd.iiu)' xav uvbpnTo; n tJ\J\Xyopu' uAXu 6)t£oftat 'JJpOVTt^WV, TTpWTOV ftiv TYIS 0W- Tnpiu; tojv upteTipwv ^u^ywv, xat 7repi twv aTeprj8evTwv y.ui )tu.oji;avTwv TJjff exeivou Travaoyou xat ■Kvtvp.uTixn; Osiu; StSw/n; y.ui vou8eata£- Ou yup ptovov rj KwvoTavTt- vourro)tTwv ixx)rjata e£rjtuw8rj Trj; izetvou ptgXtpp'uTOU yt.toT-n;, a).).a xat Traaa fj u^ri"/toj e;/rjpeuaev a7ro).iaaaa toioOtov e"v6eov avSpa, 7ret8rjvta? ftta? yvvuixb; nupwyot- pntjunn; toOto yeveaSatTo S puu.uTov pynp-K- Ukr]v izSefr,- Tat Triv evTeOOev Tvxojpiwj y.ui Triv ui/).ouaav aTE^suTrj- tov y.6^ao"tv, ou fteTa jzo)Xu; twjtu; nuipu; ijzsp'/ou.i' poslliuc supplicium, quod Ci nou iti multo post Sll- g vrjv aurjj. Et zat 7a.fi 6 ftazapio; Iwavvrj; t6v |Siov xaTe- )t7rs, Trjv 7riaTtv Tnpntru; xat tjTnpi\u; tou; aa).suOfti- vouj , a),).' et; aMxTouf atwva? Tiiv aSairavrjTOv Tpu^riv xat uOwjutov (Jwfjv ix).rjpov6urjaEv. 'll xat vea Auliku Eu- So^ta, n xutu fttxpov tw ?upw tjjj Tr)avrjj i;upriaaaa tre, ijznyuyiv iauTrj xuTupuv ex 7ro))wv aTOptaTwv, Seapteu- aaaa yopTtov aaapTrjfxaTwv fSapu zat SuaSaaTazTov. Trpoa6eiaa toOto Totf Trpwnv auTJif auapTriotaot. pervcnturum est , excipiet. Tameisi eniin beatus Joannrs , postquam fidem servassel , eosque qui fliiclnabaiil coiilirinasset, vilam reliquil, in aeierna tamen Siccula sempilernarum deliciarum et immor- talis vii;e heredil.item tonseculus est. Eudoxia au- tem, nova illa D.ilila, quas paulatim imposiuroe no- vacula te rasit, sibi ipsi ex muliorum ore indiixit malediclionem, grave a et quod portari nequeat al- ligavit peccaiorum onus, illudque prioribus pecca- lis suis snperaddidit (Jud. xvi, 19). 2. Qiiamobrem ego minimus et peccotor, ut cui magni apostoli Petri sedes credita esl, segrego le et illam a peicepiione immaculatorum inysterioium Cbristi Dei nosiri. Sed et oninem episcopum aut clericuin ordinis sancia; Dei Ecclesias, qui ea vobis q gxotto-j, n x/rjptxov 6'vTa tou TuyyuTo; Tfj? «yia; tou 2. Ato eyw 6 i).u~/trjTo;, xat aftapTw),6f , i>; Trto-TeuSet; tov Spovov tou payukou aTroo"To)ou IleTpou , atpopi?w oe Te xaxeivrjv Trjf f/ETa).ri^ewj twv a/pavTwv ftuo-Trjptwv XptffTOu toO 6eoO rjftwV ou ptriv uX),u xui TravTOtov errt- 0eoO 'Exx).rjo"iaf To).ptwvTa; iTuyjiprjtjui xui fieTaooOvat uutv, ay' t,; wpac avayvwTe «ou tov irupb-jTU Osoftov , utto xa6atpeo"tv etvae. Et oe ^tao"rjo6e Ttva, o>; i%o\>tJiutjTui, xui Trape^e/SriTe tou; 3o8evTaj ufitv xavova? Trapa toO tjoi-fipo; Siu twv aytwv arrooTO/.wv , eo"eo"8e eTrto"Taf/evot oj; TrpwTOv f/ev ou pttxpov uyiv to aj/apTrjpta yevrioeTat ev Tfi yofiepa «ftepa Tr); xpitjsoi; , oure ou SuvrioeTat a^iwaa (3twTtxo'v Ttva wqse)rjo"at" exetvojv Se ra evTOf ix- £u6rio"ovTat Trpof uTroSEtyf/a TravTwv. 5. 'Apoaxtov Se, Sv etaevriyeTe si; tov Spovov t«; errt- o-xoTrfi; avTt toO f/.eya).ou 'Iwavvou, xai aeTa 6avaTOv xaSatpoOptev ouv Traot toi; o"uyxotvwVrio"ao"tv aurw rrpo- 6ioet iTrtoxoVotj. OuTtvoj ftrjSi to ovofta auToO iyypa- «/eo6w Totf tepotf StTrTu^otj' ava?to; yap ioTtv , w? ftot- lionore.iilpoteqiiicpiscopaluinquodamadiilleriopol- D ^euo-af Triv iTrtoxoTrriv. naoa yap cpuTeta ptri ^uTeuSetaa luit. Omnis quippe planlatio, qu:c plantaia non fue- nupu toO naTpo; lif/wv toO ev oupavotf , ixpt?w6riaeTat. rit a Paire nostro qui est in ccelis, eradicabitur npoaTt6ifte8a Si tw xa.8atpiaet 0eo^t)ou ayoptaptov xai (Matth. xv, 15). Theophilum aulem non modo de- uvuOtiJ.uTitjp.bv xui tzIuuv uXloTpitatjiv toO xpt0"rlK- jectum c sede sua, sed eiiam excommunicaiione et vtaftoO. anathemate mullaluin omnino a Christiaiioruni consorlio alienum declaramus. administrare aut tradere ausus fuerit ab ea liora, qua b vinculum quo vos ligo, noluiii vobis fuerii, digniiate sua excidisse [decerno]. Quod si ut homines potenlesquemquam ad id vi adegeritis, ei canonesvo- bis a Serv.itore per sanclos Aposlolosiradiiosirans- gressi fueriiis; in tremenda judicii die comperietis primurn quidem non parvum lioc vobis futuruni esse peccatum, deinde nec quemquam ulla bujus sa?culi dignitate tum adjuvari posse : sed animorum occulta eruinpentet exliibebuniur ante conspectumomnium. 5. Arsacinm autem , quem niagni Joanhis loco in sedemepiscop:ileiucinlrusislis,etiani posl morlein ordine moveiiins cum opiscopis omnibus, quid con- sullo cuiii ipso communicarunl. Neque nomen illius sacris in tabulis inscribatur : boc eiiim indignus est Alligaut enim oitertt gruviu et importabilia. « Is Arsacius, qui frati i sim Neciario, lactis Evan- geliis, spopondcrat ati|ue juraveiai, se nulliiis uin- qu.un episcopilus oidinationem admissurum , uli narrat Palladius pag. 9i, quatuordecim post ordina- tionein mensibus exaciis, moriuus est. A Verbum gnecuin rrpoSiaet apud Glycam de>ide- ralur. Adililmn esl deilit.i npera : ne liac senicitia teneri viderenlur ei ii, qui cum Arsacio inviii cnm- municarant. Etiam iiini ipsius snccessore Auico ple- rosq le oinnes non sponte communicasse Palladiui pag. 95 iradit. 633 RPISTOL/E S. INNOCENTIO ATTKIRUT^. 051 EPJSTOLi II. I ARCADII IMrERATORIS AD 1NNOCENTIUM PAPAM. , ■ [Ut se el Eudoxiam ab Nortinl omncs lioniines menlis compoies, com- missa per ignoraiionein nec divinitus nec per legcs pnniri : sed necpie quemquam nlieiiiis noinine poe- nas luere. Quocirca ha;c scripsi, nt mansueludinem tuam cerlam redderem (ctijus rei beiiignniu Deum lesiem imploio), me niliil eorum cogniium '' lia- buisse, quse nostris antistilibus el clerieis accide- riiui, et damnationis '■ eorum prorsus esse inson- tem. Cum enim eoium communione c sim usns, ni- hil causse erat cur eos afiligerem. Quud autein ad liliam iuain Eudoxiam altinet, scito me haud me- diocres ab en pro ratione delicii pceuas exegisse, ita ul praj hujusmodi mocrore ei anguslia, gravis simo correpta morbo decumbat. Cicieium obsecro ul nos a segregalione liberes, ac ne mullipliciter pu- nias. Nec enim ipse Doiniiius liis olj idem delictum percntil (Naum I, 9).