Pope Pelagius I → destinatário desconhecido
Tradução moderna em inglês
Pope Pelagius I to Dulcitius the defender, and to Aemilianus, Constantine, and Ampelius.
We write to inform you of the judgment reached in the matter before us. Act on this judgment without delay and report to us on its execution. The apostolic see has given careful consideration to all the circumstances of this case, and the decision reached is both canonical and just. Those affected by this ruling are to comply with it peaceably, and any who resist are to be informed that they will face further action from us. Let the matter be settled quickly and without further disturbance.
Texto latino / grego
Ewald 2 ammonit. C* C,, amonit. C« 3 emiliano C Tit. A. ThiEl, 0 . c., p. 484, epistulam nostram, quam ex S. Bai^uze, O . c., p. 1 desumpsit, cum codd. Coli. Caesaraugustanae Gelasio tribuit. Pro genuina Pelagiana origine pugnant, tum inclusio eiusdem inter alias litte¬ ras, quae certo nostri pontificis sunt, tum adlusio ad Nov., 123,3, quam die 1 maii a. 546 tulit Justinianus; Videas quae infra ad § 2 dicuntur. — Defensor Dulcius huius epistulae forsitan sit ille Dulcitius ep. 12, quem ibi acriter reprehendit Pelagius. Nihilo minus, cum urbs Lucerina posita sit in Apulia, et quendam noverimus in ep. 64,1 Lucium defensorem Apulensem, potius videtur probandum Dulcii nomen, quippe quod a Lucio minus quam Dulcitius distet. Veri similiorem enim opinor corruptionem unius Dulcii. in Lucium, quam Dulcitii in Dulcium et tandem in Lucium. Propterea codd. lectionem servavi. In eundem sensum scripsi supra in ep. 12, p. 41. Nihil enim vetat, ut reor, ne duo aiit plures defensores, nomine consimiles, in una eademque provincia tempore Pelagii adfuissent. 1. Experientia tua: Titulus defensorum et notariorum proprius. Cf. P. Koch, 0 . c., p. 114. Aemiliano magistro militum: Hoc uno fonte est nobis Aemilianus iste cognitus; idem dicendum de Constantino indice et de Ampelio, qui nescio qua causa vir magnificus erat. Magistri militum munus fuit initio summa militum auctoritas in imperio; sed exiiide a Bello Gothico duces, qui in ipso pugnaverant, titulum illum adepti sunt. Probabiliter erant modo vacantes, nam tunc temporis nemo re ipsa id munus in Italia obibat. Cf. B. STEIn, Histoire ..., p. 430, n. 3; 613; 615. Ratione magistratus militum illi inlustris epithetum congruebat, sed nondum factum omnino erat discri- Ampelio ex nostra exhortatione dicere non omittat; Ecce, sicut 2 magnitudinis uestrae desiderium postulauit, sine mora aliqua et sine ullo dispendio, ita ut nec ipsas dare officiis ecclesiasticis con¬ suetudines sineremus, Anastasium diaconwm [memoratum] Lu¬ cerinae ciuitatis ordinauimus sacerdotem. Propterea nunc magni- 3 exortatione Cg C 3 C 4 omitat C, 6 officiis eccles.] B : eccles. officiis C 7 anas¬ tasium] om. B diaconem Cg, diachonem C, om. B memoratum] om. C: (pro anastasium quod om.) B 8 -cerne C 3 C 4 ciuitatis] B Cg: ciuitati C men inter utrumque titulum, magnifici et inlustris videlicet. Cf. supra notulas in ep. 23,4, p. 71. Quoad magisterium militum, cf. praeterea notulas in tit. epp. 31; 55;65, p. 87; 144; 174; R. Q:a.Gna.^, Magister ... militiae, in Daremherg-Saglio, t. III, 2, p. 1526; Th. MommSEN, Ostgotische Studien, l. c., p. 455; 457-458; 468; 472; 497-498; 505-508; 510-511; 537-542; Idem, Nach- trage..., l. c., p. 185; B. STEIn, Histoire..., p. 40; 46-49; 117, n. 2; 263; 749; 797, et passim (cf. indices, p. 882»-883^). — Constantinus magnifici titulo donabatur probabiliter ob munus iudicis, quod gerebat. Cf. adno- tationes in ep. 21,1, p. 62. 2. magnitudinis uestrae: P. Koch, 0 . c., p. 114, deceptus est opinans haec verba adhuc ad Dulcium spectare; magnitudinis enim titulus a de¬ fensore est alienus. Bx textus dispositione patet quo modo interpretanda sunt illa omnia quae in § 2 loquitur papa. Viris magnificis, de quibus supra, conveniunt magnitudinis uestrae et magnificentiae uestrae (paulo infra) tituli. nec ipsas dare ecclesiasticis officiis consuetudines: Adludit ad ea, quae ah episcopo ordinato praesulibus, qui ordinationi ipsius interfuerunt atque clericis, dari consueverat pro inthronisticis, ut postea locutus est lusti- nianus (Nov., 123, c. 3) ... Cui legi nunc Gelasius videtur praeludere ... (A. THiEiy, 0 . c., p. 484, n. 3). Attamen, res multo magis consentanea mihi videtur, si non Gelasius sit, qui suis litteris praecurrat annis 50 leges imperiales; sed potius Pelagius, qui optime temporis legislationem noverat, consonet imperatoris legi, quae modo 13 ante annos lata fuerat. Hanc ipse Constantinopoli aa. 548 ex.-547 in.; 551-555, bene nosse potuit His aliud indi¬ cium adde. Hae pecuniae solutiones, de quibus praesens epistula, in adlegato textu Nov., 123,3 etiam nomine cathedratici veniunt. Haec significatio vocis istius parum abest a sensu illo quo ea (epp. 25; 32) Pelagius utitur, dum apud Gelasium: J-K. 710 (A. Thiee, 0 . c., fragm. 20, p. 494-495), sicut ipse Thiel fatetur, aliud quid videtur sonare. Itaque mihi persuasum est, hanc con¬ gruentiam cum Nov., 123, diei 1 maii a. 546, multo magis Pelagianae origini harum litterarum favere, quam auctoritati Gelasii. Anastasium diaconum... Lucerinae ciuitatis: Hic Anastasius, sacratus episcopus ecclesiae Lucerinae, his solis litteris est notus. Quoad Lucerinam sedem, in Apulia, cf. F. Lanzoni, 0 . c., p. 21^-211', P. Testini, Lucera, in Enc. CattoL, t. VH, c. 1616-1617. PEI^AGII I PAPAE ficentia uestra eiusdem episcopi uel ecclesiae Lucerinae utilitatibus 10 [in] uniuersis, quae sunt necessaria, libenter impendat, et compe¬ tentia uigilantiae suae tribuat christiana deuotione solacia. lucerne Cg C 4 10 in] om. B conpe- C 4 , compo- Ci, cum ,po- C^. 3. magnificentiae uestrae; Cf. supra, et P. Koch, 0 . c., p. 118-119; M. BamcET, 0 . c„ p. 46-47; 162-163; 166. Patricio Decorato praecipit, ut iuramenti praestationem imponat ad cuiusdam veritatis causam dinoscendam.